कुनै समयमा एउटा केटा थियो। ऊस्ले एउटा केटीलाई लाई एकदम मन पराउँथ्यो! उसलाई उ यति प्यारो लाग्थ्यो की उ उसको लागी आफ्नो सबै त्याग्न तयार थियो ! उसले एक हजार रङ्गीचङ्गी कागजका पुतली जोडी बनाएर आज आफ्नो प्रेमीकालाई उपहार दियो। उपहार दिँदै उसले भन्छ, "आदि पुतली मेरो आदि तिम्रो है , मेरो पुतलीलाई पनि टन्न खुवाएर राख्नु , आफ्नो लाई मात्र खुवाउने हैन ! " केटी ले यसलाई सामान्य रुपमा स्विकार गरी।
उ एउटा सामान्य कम्पनी को अधिकृत थियो तर पनि उसको भविष्य खासै राम्रो थिएन । उ एउटा मध्यम परिवार को सदस्य थियो । ५ जना दाजु भाइ बीच उसलाई पितृ सम्पत्ति त सुन्य जस्तै हात लाग्थ्यो ! तर पनि उ र प्रेमीका निकै खुशी देखिन्थे ।
समयले कोल्टो फेर्छ ,केटी आफ्नो पढाइको लागी फ्रान्स जान तयार हुन्छिन् । अनि उनले केटालाई भेटेर भन्छिन् "तिमी सँग मैले यत्तिकै बिहे गरे भने,मैले हाम्रो भविष्य राम्रो देख्दिन, हामी सँग घर छैन, जग्गा पनि छैन, कहिले कमाउने , कसरी बाल बच्च हुर्काउने ! म फ्रान्स गएर पढेर आउँछु, तिमी मलाई नपर्खनु !", केटी थप्छिन्, "अब देखि हामी आःआफ्नो बाटो लागौँ, यसले दुवैको भलाई हुन्छ । " चिढिएको मुटु बोकेर केटाले आफ्नो प्रेमीका भविष्य राम्रो हुन्छ भन्ने सोच राखेर ,उ आफ्नै बाटो रोज्न तयार हुन्छ। र उनीहरु छुटिन्छन् ।
बिस्तारै बिस्तारै आफ्नो छिनेको जीवनलाई सान्त्वना दिँदै केटाले ईख लिएर काम गर्न सुरु गर्छ । उस्ले आफ्नो पूर्व प्रेमीका लाई एक चोटि पनि फर्केर हेर्ने प्रयास गर्दैन ,उसलाई जसरी हुन्छ , धेरै पैसा कमाएर एउटा सफल मान्छे बन्नु छ ।
धेरै मिहिनेत र परिश्रमले अनि साथी भाइ हरुको सहयोग ले उसले आज एउटा आफ्नै व्यवसाय खोलेको छ अनि अरु पाँच सात सय जनालाई पनि रोजगार दिएको छ ।
उ सँग एउटा आत्म विश्वास थियो "तिमी कहिल्यै पनि असफल हुँदैनौ, जव सम्म तिमी प्रयास जारी राख्छौ ! " , उ सधैं आफैले आफैंलाई भन्ने गर्थ्यो " मैले मेरो जीवन सफल बनाउनु छ,अनि मेरी पूर्व प्रेमीका लाई मैले देखाउनु छ ।"
बाहिर झरि परिरहेको छ, सुनसान सडक मा उ पर एक जोडि बुढा बुढी पैदल हिँडिरहेका देख्छ। एउटै छाता बाँडेर ओडेका छन् तर दुवै जना रुझेका छन् । दुवै मौन छन् । उसले एकै छिन मा उनि हरुलाई चिनि हाल्यो । उनि हरु उसका पूर्व प्रेमीका का बाबु आमा थिए । उसलाई आज आफ्नो लक्जरि कार र आफ्नो प्रगति उनि हरुलाई देखाउन मन लाग्यो , उ आफ्नो लक्जरियस कार उनि हरु को छेउ बाट बिस्तारै कुदाउँछ, ताकि उनिहरु उसको प्रगति देखुन र थाह पाउन , उसको भविष्य छ र त्यो पनि उज्यालो। उ देखाउन चाहन्छ, उ अब पहिला को उ छैन, उ सँग कार हरू छन् , घर किनेको छ आफ्नै , आफ्नै उद्योग व्यवसाय छ । समग्र मा उसले आफ्नो जीवन बनाएको छ ।
उसले बिस्तारै बिस्तारै आफ्नो कारको एक्सिलेटर थिचिरहँदा उसले थाह पाउँछ, ती बुढा बुढी एउटा कब्रस्थान (cemetary) तिर लागिरहेका छन । उ आफ्नो गाडि लाई छेउ मा रोकेर उ बिस्तारै उनि हरुलाई पिछा गर्छ। अनि परै बाट उसले समाधि को स्तम्भमा (tombstone) आफ्नो पूर्व प्रेमीका को हाँसिरहेको तस्विर देख्छ । अनि स्तम्भमा उसले आफैले बनाएर दिएको एक हजार पुतली रहेको एउटा सिसा को बोतल मा देख्छ । केटी का बाबु आमाले उसलाई देख्छन् । उ उनि हरुको नजिक जान्छ र सोध्छ , "यो सब कसरी भयो ? " । ऊनी हरु भन्छन्, " उ कहिल्यै पनि फ्रान्स पढ्न गइन् , उ त तिमी सँग छुट्टिनु भन्दा १ महिना पहिला देखि रक्त क्यान्सरले पिढित भैसकेकी थिई । डाक्टरले उसको बाँच्ने आस सुन्ने पुर्याए पछि उ जीवन देखि थाकेकी थिई, यद्यपि उ आफ्नो कारणले कसैलाई पिडा नहोस भन्ने चाहेकी थिई । उ चाहन्थी उसको बिमार तिम्रो प्रगति मा बाधा नबनोस् । , त्यसैले उसले तिमीलाई छोड्न बाध्य भई।"
उनि हरु थप्छन् उनले जानु अगाडि तिमीले आफ्नै हातले बनाएर दिएका यी पुतली हरू आफू संगै लान चाहेकी थिई । आधा पुतली हरु हामीले उसै को मुर्दा सरिर संगै राखिदियौ, यो आधा पुतली हरू तिमीलाई लैजानु भनेकी छ । उसले विश्वस्त थिई, तिमी एक दिन उसलाई खोज्दै यहाँ सम्म आई पुग्छौ भनेर !" आँखा भरि आशु पार्दै उनि हरु थप्छन् , " उसले तिमी सँग माफी मागेको कुरा सुनाइदिनु भनेकी छ, अन्तिम पलमा, कृपया मेरो छोरीलाई माफी गरि दिनुहोस् है ! " ।
केटा भक्कानो छोडेर रुन्छ , जीवनमा कसैलाई सबैभन्दा दु:ख सँग गुमाउनु भनेकै ,उसैको छेउमा हुनु : यो जान्दा जान्दै उ कहिल्यै फर्केर आउँदैन र उसलाई फेरि कहिल्यै पनि भेटिनेछैन ।
समाप्त !
नोट : पैसा पैसा नै हो , सम्पाति सम्पाति नै हो तर प्रेम भगवान हो ! । यो सप्ताहान्त कृपया तपाई आफ्नो प्रेम आफ्नो ह्दय नजिकका हरू सँग बाँडेर मनाउनुहोस् ! शुभ प्रणय दिवस ! ह्यापी भ्यालेन्टाईन डे !
प्रस्तुत कथा इन्टरनेट बाट साभार गरिएको हो । यसका लेखक अज्ञात हुनुहुन्छ । सपनासंसार ले केही सम्पादन सहित नेपाली भाषामा अनुवाद गरेको मात्र हो !
[यो प्रस्तुति कतै पुन प्रकाशित गर्नु परेमा स्रोत खुलाएर वा लेखकको पूर्ण सहमतिमा मात्र प्रकाशित गर्नुहुन अनुरोध छ । -सपनासंसार ]
About 100 members of the community were there to celebrate and share each others wishes on the auspicious occasion of Holi.
गत शनिवार मात्रै नेपाली विद्यार्थी समुदाय, मिनिसोटा स्टेट युनिभर्सिटी, म्यानकेटोले “नेपाल रात्री” २०१० नामक सांस्कृतिक कार्यक्रम आयोजना गरेको थियो । कार्यक्रम मा नेपाली र बिदेशी गरी लगभग ५५० जोड जना को उपस्थिति थियो । कार्यक्रम नेपाली राष्ट्रिय गान “सयौं थुँगा फूलका हामी, एउटै माला नेपाली , सार्वभौम भई फैलिएका, मेची-महाकाली।“ बाट शुरु भएको थियो । 
