Congratulation ! Pushpa Basnet, Winner CNN Hero of the Year 2012 !

CONGRATULATION, Puspa !!! You really deserve it ! We are really proud of you !
Pushpa Bashnet is now the winner of the CNN Hero of the Year ,2012 See some of her portraits on CNN : http://www.cnn.com/2012/11/26/asia/gallery/heroes-basnet/index.html?hpt=hp_t1
A chance at life is not a privilege, it is a right! No one should have to live behind bars without a reason, especially innocent children. [यो प्रस्तुति कतै पुन प्रकाशित गर्नु परेमा स्रोत खुलाएर वा लेखकको पूर्ण सहमतिमा मात्र प्रकाशित गर्नुहुन अनुरोध छ । -सपनासंसार ]

Please Vote Pushpa Bashnet for CNN Hero 2012 !

Read more about Pushpa Bashnet, Pushpa Mamu, The Mother to the Innocent Prison Children, who were jailed for their parent's crime !

साथ

सजनी (सनेनीपु)
काठमाडौं, नेपाल

कहाँको थियौ तिमी, कहाँको थिएँ म
आज हिड्ने बाटो एउटै भयो ।
तिम्रो आगमनले मेरो जिन्दगीमा
खुशियाली छाईदियो ।
सुखमा पनि साथ दियौ, दुःखमा पनि दियौ ।
आफ्नो छायाँ बनाई सँग र्सँगै लगिरहयौ ।
तिम्रो साथले आज केही गर्ने जाँगर चलेको छ ।
तिम्रो मायाले आज म भित्र केहि उर्जा थपेको छ ।
यस्तो साथ यस्तो माया सँधै भरि पाइरहुँ ।
बदलामा मैले पनि तिमीलाई यस्तै माया दिइरहुँ । [यो प्रस्तुति कतै पुन प्रकाशित गर्नु परेमा स्रोत खुलाएर वा लेखकको पूर्ण सहमतिमा मात्र प्रकाशित गर्नुहुन अनुरोध छ । -सपनासंसार ]

मानिसहरु ... किन ?

व्यंग्य: राजु प्रसाद लामिछाने (जुदने)
माझठाना ६, कास्की
हाल: हप्किन्स, मिन्नेसोटा

[यो प्रस्तुति कतै पुन प्रकाशित गर्नु परेमा स्रोत खुलाएर वा लेखकको पूर्ण सहमतिमा मात्र प्रकाशित गर्नुहुन अनुरोध छ । -सपनासंसार ]

विश्वास

सजनी
काठमाण्डौँ, नेपाल

खुशी थिए गाउँमा हुँदा, आमा बुवा को साथमा
निदाउथे मिठा मिठा सपना देखी रात मा
घास दाउरा मेलापात गर्थेउ, सखी सबै मिली
दिन बिताउथेउ हामी, एक अर्का सँग हासीखेली
एक दिन आयो गाउँ मा एउटा परदेशी
ल्याएको थियो दिन कसैलाई माया बोकी

मिठो बोली उस्को म मक्ख पर्थे
हरेक पल उसकै यादमा डुब्थे
लाग्न थाल्यो बिस्तार एकान्त नै प्यारो
होश जती सबै उस्ले उडाइ लग्यो मेरो
कुरा मा उसको भुलेर भागे सबैलाई छोडी
पुगे रमाउन उ सँग आमा बुवा को सबै सपना तोडी
खुशी भए दुइ चार दिन माया उस्को पाएर
केही दिन पछी छोडि गयो कोठी मा बेचेर
अस्तित्व मिटाये मैले यातना पाएर
नारकिये जीवन बिताउनु पर्‍यो विश्वास अरुलाई गरेर
जोबन मैले आफ्नो बाड्दै गये बाड्दै गये
तर भित्र भित्र म खोक्रो बन्दै गये
HIV को शिकार भएछु पछी पो थाहापाये
येस्तो थाहा भएपछी त्यहाँ बाट पनि निकालिये
आफ्नै गाउँ फर्के तर सुइकारेनन कसैले मलाई
भनेका हुन्थे सबैका नजरले ठीक्क पर्‍यो तलाई

जिन्दगी को बाटो मा धेरै खाए ठक्कर्
ठक्कर् खाँदा खाँदै बने फ्यकिएको पत्थर
पत्थर को बरु मोल छ तर मेरो केही मोल छैन
ढुङ्गा को देवता लाई  पुज्छन सबैले
तर सम्मान दिदैनन मलाई कसैले
जहाँ जान्छु हुन्छु म तिरस्कार

नजिक हुन खोजेमा पाउछु अपमानको पुरुस्कार
खुशी हरु म बाट धेरै टाढा भागे
दु:ख लाई मुटु भित्र सँगाली राखे
मेरो मनका रहर मर्‍यो कलीलो मुना मा
रोइ बसे एक छेउ कुनामा
आँखा बाट आँशु झर्दा पुछिदिने कोही छैनन्
मन को बह पोख्न खोज्दा सुनिदिने कोही भएनन

आफन्त बनी सहारा दिने कोही छैनन
मुटु भरी माया दिइ अँगाल्ने कोही छैनन
एदी कसैलाई विश्वाश गर्नु दोस हो भने मेरो
हे ईश्वर चहिदैन मलाई येस्तो संसार तेरो

[यो प्रस्तुति कतै पुन प्रकाशित गर्नु परेमा स्रोत खुलाएर वा लेखकको पूर्ण सहमतिमा मात्र प्रकाशित गर्नुहुन अनुरोध छ । -सपनासंसार ]

Educate a Nepali Child: A Fund Raising Event Organized in Minneapolis,MN

Sailendra Bhattarai,
MN 07/22/2012

See the link from Past year event:
http://www.sapanasansar.com/2011/12/play-to-help-fund-raising-event.html


As young working professionals living in Minneapolis, we often get together with friends and family on weekends at bars and clubs to Socialize. But how often does one get the opportunity to educate impoverish children? But in this time , that is exactly what happened in Hell’s Kitchen. We raised money for kids in Nepal for their education and had fun doing it. There was a great sense of satisfaction that none of us had ever felt before.

On July 22nd , 2012, ANMN organized a fundraising event to provide academic scholarships to underprivileged children. The event was part of ‘Project Eocene’. The project aims to provide children in indigenous and impoverished communities an opportunity to make their lives better and help children break free from the generational cycle of poverty.

The theme of the event was “Start your journey to heaven at Hell’s Kitchen!!” as the event was organized at Hell’s Kitchen - a local bar. The crowd was entertained with performances by SitarTabla | Twin Cities, few songs in her sweet voice by Nisha Devkota, and Jyoti Karki singing songs with her Ukulele all with one common goal - to raise funds to send 25 kids in Nepal to school. The local businesses and community members had donated awesome items for silent auction. The crowd was also entertained with a game of Bingo and Dj Sugam and Dj Nox tunes.

A lot of Minnesotans (“should we call them as Minne-snow-tans”) gathered in the pretty packed bar. The participants socialized and were into, flyers, brochures, playing Bingo, dancing, taking part in Auction– all of the proceeds went to the scholarship fund.

By the end of the program, Pujan Pant was crowned the highest Donor of the night. Overall, there were more than 60 people who stopped by helping to raise more than two thousand dollars making the event a huge success.
As young working professionals living in Minneapolis, we often get together with friends and family on weekends at Bars and clubs and socialize. But this time around there was a great sense of satisfaction that none of us had ever felt before. How often can we do something that is fun as well as help the unprivileged? How often does one get the opportunity to help in education of children?

Note: If you were unable to attend but would still like to help the project then click on the link below and then click the Donate button!!
http://anmn.org/anmn/?p=1523

To read more about the project visit
https://www.facebook.com/Educateachild
[यो प्रस्तुति कतै पुन प्रकाशित गर्नु परेमा स्रोत खुलाएर वा लेखकको पूर्ण सहमतिमा मात्र प्रकाशित गर्नुहुन अनुरोध छ । -सपनासंसार ]

जिन्दगी

-पवन भण्डारी
जिन्दगी,
,
 लेवाँसको जीउझैँ कम्जोर कम्जोर,
 थकाईले संगै -
यता उता जता लप्काएपनि लप्किने -
पिउँदा बिग्रेको जाँडझैँ टर्रो ;
 तान्दा निम्पत्ताको झोल भन्दा तितो;
खाँदा लप्सीझैँ अमिलो;
मसंग परिभाषा नसोध प्रिय -
तिम्रो पो पर्यो फूल जस्तो;
आफ्नो त,
कहिले -
मोई पारेपछिको नौनी घ्यू जस्तो
 कहिले-
च्यूरा-मासु खाँदा लागेको ढुङ्गो जस्तो !! कहिले महँगो
कहिले अत्ति सस्तो सस्तो
जिन्दगी,
खै कस्तो कस्तो !!!
[यो प्रस्तुति कतै पुन प्रकाशित गर्नु परेमा स्रोत खुलाएर वा लेखकको पूर्ण सहमतिमा मात्र प्रकाशित गर्नुहुन अनुरोध छ । -सपनासंसार ]

Missed Call

~ Hitendra (Suman Joshi)

Ringing your cell
Declaring I am remembering you,
And you are in my heart
Not in mind,
Each ring manifest
My affection,
Every vibration
Vibrates my heart for you,
Awaiting for
Your manifestation,
To feel your heart
Vibrating like mine,
Lingering for an evidence
I am alive in your memory,
I am waiting for a ring
Ring of your heart,
A response
To my missed call [यो प्रस्तुति कतै पुन प्रकाशित गर्नु परेमा स्रोत खुलाएर वा लेखकको पूर्ण सहमतिमा मात्र प्रकाशित गर्नुहुन अनुरोध छ । -सपनासंसार ]

नलुकाई भन

हरिकृष्ण महर्जन डंगोल "
 पागलप्रेमी " कुवैत

तिम्रो यादमा नतडपेको कुनै क्षण
मेरो माया छ कि छैन नलुकाई भन

मेरो दु:ख तिम्रो लागि सुख हुन्छ भने
मेरो रोदन तिम्रो लागि हाँसो हुन्छ भने
ज्यूँला प्रिय सहेर म दु : ख र रोदन
मेरो माया छ कि छैन नलुकाई भन

गरें माया प्रिय तिमीलाई आफ्नै मानेर
तोडी गयौ मेरो मनलाई खेलौना ठानेर
शायद तिम्रो स्वार्थीपनलाई मैले बुझ्न सकिन
मेरो माया छ कि छैन नलुकाई भन

सुनेथें प्रेम गर्नेहरु सुरुमा नै भन्छन
दुइतार्फिको मनपेट बुझेपछि अँगालोमा बाँधिन्छन्
तिम्रो नै मेरो पर्खाई भो कैले तिमीले  सोचेन
मेरो माया छ कि छैन नलुकाई भन |

All Rights Reserved © Author

[यो प्रस्तुति कतै पुन प्रकाशित गर्नु परेमा स्रोत खुलाएर वा लेखकको पूर्ण सहमतिमा मात्र प्रकाशित गर्नुहुन अनुरोध छ । -सपनासंसार ]

Thank you for your support to ECDC Nepal !

Dear All,

 Thank you very much for all your support. We were able to successfully raise and send N Rs. 3,62,924.00 to ECDC Nepal. Pushpa Bashnet, the founder of ECDC Nepal and her team have been actively working for the welfare of the innocent children living in jail with their parents who are serving time for their crimes. 

Pushpa and her team are now parents for more then 40 innocent kids. Your support has been always encouraging Pushpa and her team for creating a home for those innocent children, whom, now she shelter, nourish, and educate for the better future of the kids and the world.

sapanasansar.com and GrowingBeyondBars would like to thank ANMN , Empower Nepal Foundation, the Nepalese community around the globe and the friends of the Nepalese community around the globe for participating on this fundraiser.

Click here to view the complete donors list.
Click here to see the receipt from ECDC Nepal.

If you are intereseted to volunteer or support ECDC Nepal, please visit ecdc.org.np  and contact Pushpa Bashnet and her team.

Thank you again,
sapanasansar.com [यो प्रस्तुति कतै पुन प्रकाशित गर्नु परेमा स्रोत खुलाएर वा लेखकको पूर्ण सहमतिमा मात्र प्रकाशित गर्नुहुन अनुरोध छ । -सपनासंसार ]

Play to Help: A Fund Raising Event Organized in Minneapolis,MN

Sailen Bhattarai,
MN 12/5/2011,

As young working professionals living in Minneapolis, we often get together with friends and family on weekends to play and socialize. But this time around there was a great sense of satisfaction that none of us had ever felt before. How often can we do something that is fun for the participants as well as help the unprivileged? How often does one get the opportunity to PlayToHelp?

I was one of the first few ones to get there - our site for the PlayToHelp event on Saturday Dec 03, 2011. The weather forecast said it was going to snow that afternoon, so we were nervous. What if no one showed up? All of the preparations were done, and we had a steep goal to accomplish – raise $1000.

The theme of the event was PlayToHelp. The plan was to play a few games: Video game played on playstation called FIFA 2012, Just dance 2 on Xbox Kinect, No Limit Texas Holdem Poker, and 5-for-50 all with one common goal - to raise funds to send 25 kids in Nepal to school.

The clubhouse was set up neatly, east wing had two overhead flat screen TVs where gamers were warming up for the FIFA 2012 tournament. A big golden trophy that sat next to the registration booth was at stake, but more important to these guys was “bragging rights”!In the middle of the room was a big DLP TV where volunteers were still connecting the Xbox to play the dancing game, Just Dance 2. Next to the TV were volunteers folding $1 bills for the 5-for-50. On the other end of the room next to the bar (where refreshments were being served), poker table was set up. Additionally, in the corner were some guitars and DJ instruments ready for some musical entertainment.

To our delight, Minnesotans (“should we call it as Minne-snow-tans”)aren’t scared of weather forecast that says snowfall. Pretty soon, the hall was packed. The participants were socializing, reading the biographies posted on the wall, playing video games, dancing, playing poker – all of which proceeds went to sending unprivileged kids in Nepal to school.

By the end of the afternoon, Saurav Poudel was crowned the FIFA champion, Kelly won the dancing game, Pritesh Upadhyay won the Poker tournament and tons of other participants won door prizes sponsored by several local businesses that serve the Nepali Community. Dikchya Ghimere won the grand door prize, 2 tickets to the MN Wilds game. Overall, we had more than 50 people stop by, 60+ donations were collected and we raised more than $1000. The event was a huge success.
As young working professionals living in Minneapolis, we often get together with friends and family on weekends to play and socialize. But this time around there was a great sense of satisfaction that none of us had ever felt before. How often can we do something that is fun for the participants as well as help the unprivileged? How often does one get the opportunity to PlayToHelp?

Note: Please visit the following URL to contribute:
http://www2.guidestar.org/organizations/27-0978819/ganga-ghar/donate.aspx

[यो प्रस्तुति कतै पुन प्रकाशित गर्नु परेमा स्रोत खुलाएर वा लेखकको पूर्ण सहमतिमा मात्र प्रकाशित गर्नुहुन अनुरोध छ । -सपनासंसार ]

गजल

बसन्तमोहन अधिकारी चितवन

मोतीका दाना यो छाती भरी झरेको सम्झन्छु
नौटङ्की रैछ मायाको रुप सरेको सम्झन्छु
देखाई आँशु छुपाई रुप पासोमा पारेछन्
 भरेर झोला रुवाई भुरा तरेको सम्झन्छु
सावीत्री सत्य गर्थीन हत्ते धनको आशमा
देखाई दुःख लुटेर सुख भरेको सम्झन्छु
दुनियाँ माझँ समाई हात साथमा हिडाएँ
टुहुरा भनी माया र सेवा गरेको सम्झन्छु
देखाई झुट लुकाई सत्य यो कस्तो हाँसो हो
यो सबै देख्दा मानव आत्मा मरेको सम्झन्छु
 
[यो प्रस्तुति कतै पुन प्रकाशित गर्नु परेमा स्रोत खुलाएर वा लेखकको पूर्ण सहमतिमा मात्र प्रकाशित गर्नुहुन अनुरोध छ । -सपनासंसार ]

सरीता !

उदासी पवित्रा
झापा
हाल – विराटनगर
उर्वर तिम्रो मनोभूमिमा सरीता
किन भोकमरी चल्यो भन्ने सुनें ?
थरीथरी शंका उपशंकाहरु...
नचाहाँदा नचाहाँदै मनमा वुने
फेरी मनले मानेन
अनि सोधे–
कसरी यस्तो हुनसक्यो सरीता ??
उपकारी थियौ, फराकिलो सोचाईं
दया माया र सद्भावको नाममा
त्यो उर्वर मनोभूमि वाँडफाँड गर्यौ कि ?
अनि अर्काको भरोसा समीप सरयौ कि ??
नभएर मान्छे नहुने भएका छैनन
भएर चल्न नजान्नेहरु
इतिहासदेखि नहुने कहलिएका छन्
म सत्य वोल्दैछु सरीता
तिमीले आफू र आफ्नो भूमिलाई
सरीता
दोष लगाउनु पर्दैन
पश्चताप कुनै कुरामा गर्नु पर्दैन
एकपटक आफ्नै आँखाले नियाल्यौ
उर्वर मनोभूमि अंशवण्ड लगायौ
अव, मान सरीता
मान तिमी भरोसा आफूमा मात्र
अर्कालाई सुम्पिनदेऊ
त्यो उर्वर मनोभुमिका भरोसाहरु
ननिम्त्याऊ खडेरी विनाका भोकमरीहरु
कति हराभरा छ
स्वर्ग, स्वर्ण, सद्भाव र सम्मान
अनि फुल्छ–फल्छ त्यहि सम्पुर्णता
उर्वर तिम्रो मनोभूमिमा सरीता ।।।
[यो प्रस्तुति कतै पुन प्रकाशित गर्नु परेमा स्रोत खुलाएर वा लेखकको पूर्ण सहमतिमा मात्र प्रकाशित गर्नुहुन अनुरोध छ । -सपनासंसार ]

ए एन एम एन दशै तिहार नेपाल नाईट २०११ !

बिजयादशमी तथा दिपावली २०६८ को शुभँ अवसर पारेर मिनिसोटबासी नेपालीहरुले "ए एन एम एन(एसोसिएसन अफ नेप्लीज ईन मिनिसोटा ) दशै तिहार नेपाल नाईट २०११" सम्पन्न गरेका छन्। कार्यक्रममा नेपाली गीत संगीत , नाचगान तथा नाटक कंपनी को प्रस्तुती यस् पाली को दशैँ अम्रीकामा" प्रस्तुत गरिएको थियो। कार्यक्रममा नेपाली, तिब्बेती, भुटानी तथा अमेरिकी समुदायको उपस्थिती थियो। भुटानी तिब्बेतीयन समदायका नेपालीहरुले केहि पनि , नेपाली नृत्य तथा नेपाली गीत संगीत प्रस्तुत गरेका थिए ।



कार्यक्रमको मुख्य आकर्षण सदाझै नाटक कंपनी को प्रसतुती रहेको थियो। "यस् पाली को दशैँ अम्रीकामा" नाटक प्रस्तुत गरिदा थुप्रै तालीका गड्गाढाहट् सुनिन्थ्यो ! सपनासंसारमा आज त्यहि नाटक प्रस्तुत गरेको छु, आशा छ, तपाईहरुलाई अवश्य पनि मन पर्नेछ ! [यो प्रस्तुति कतै पुन प्रकाशित गर्नु परेमा स्रोत खुलाएर वा लेखकको पूर्ण सहमतिमा मात्र प्रकाशित गर्नुहुन अनुरोध छ । -सपनासंसार ]

दसैं नजिकिंदै गर्दा,

पोस्तक श्रेष्ठ
मिनियापोलिस, मिन्नेसोटा, संयुक्त राज्य अमेरीका

दसैं नजिकिंदै गर्दा,
म यसपाली कस कस्कोमा टीका थाप्न जाने भनेर
श्रीमतिसंग सल्लाह गर्दे छु।
खेस्रा कागजमा लिष्ट बनाउदै छु।
कसैको नाम काट्दै छु।
कसैको नाम थप्दै छु।


सचिव शक्ति बल्लभको मा हरेक साल टिका थाप्थें।
यो साल देखि उ सेवा निबृत भयो,
उसको सरकारी शक्ति पनि सबै गयो।
मेरो लिष्टमा उसलाई किन अब राख्नू?

सरकार परिवर्तन संगै महाप्रवन्धक प्रबन्धराज जोशीको जागीर पनि चैट भयो।
भतिजोलाई जागीर लगाई देलाकि भन्ने आश थियो, त्यो पनि गयो।
मेरो लिष्टमा उसलाई किन अब राख्नू?

मेरो छोरीलाई सिंत्तैमा "बेबी सिट" गरिदिने
बेबिना भाउजुकोमा पनि जान्न यसपालि।
मेरो छोरी ठूली भइसकी, अब आफै बस्न सक्छे।
काम सकिएको मान्छेलाई किन मान्नू?

हिजोको मिल्ने मित्र त हो मित्रमणि,
तर के गर्ने, न त्यसको राम्रो जागीर छ, न ठूलो घर छ।
त्यसकोमा गएर किन आफ्नै हैसियत झार्नू?

यसपालि एक जना मेरो श्रीमतिको मामाको ससुराको सम्धी पर्ने
मन्त्रीका पिए भएका छन् रे।
ऊनकोमा त जानै पर्छ।
"आफ्ना मान्छे" सधैं पावरमा कहां हुन्छन् र।
मौकाको सदुपयोग त गर्नै पर्छ।

यसपालि देशभक्त भट्टराइ दाइको छोरा पढ्न अमेरिका गएका छन्।
मेरी भान्जीको बिहेको कुरा तिनीसंग चलाउनु छ।
भान्जी अमेरिका गए पछि मलाई पनि तान्छिन् कि?
कुराको सांगोपांगो मिलाउनु छ।

नाम लिष्ट तयार हुंदै गर्दा श्रीमतीले सोधिन्।
काकाको घरमा नजाने?
मामाको घरमा नजाने?
फुपूको घरमा नजाने?

मैले भने, जाउंला नि जाऊंला
तर पहिला भन
को पदमा छन्, को छैनन अनि पो बिचार गरूंला।
[यो प्रस्तुति कतै पुन प्रकाशित गर्नु परेमा स्रोत खुलाएर वा लेखकको पूर्ण सहमतिमा मात्र प्रकाशित गर्नुहुन अनुरोध छ । -सपनासंसार ]