गजल

बसन्त थापा “जीवन”
चन्द्रावती तनहुँ, हाल–अबुधावी, युएई

कालो रातमा उकाली चढेको याद आउँछ।
जिन्दगीको भाग्यरेखा पढेको याद आउँछ।।

रातमा पनि सगरले बगाएथ्यो अश्रुधारा।
अँधेरीमा हिलोमा गढेको याद आउँछ।।

चिप्लो वाटो नौलो ठाउँ बर्षातका पानीमा।
छेउ कुना गर्दा गर्दै लढेको याद आउँछ।।

हर्षित हुँदै गएको रमाइलो त्यो ठाउँमा।
दुःख पाउँदा पीडाले मन डढेको याद आउँछ।।

“सानु”को यादले तड्पीराथ्यो मन मेरो।
मनको कुरा मनैभित्र सढेको याद आउँछ।।

[यो प्रस्तुति कतै पुन प्रकाशित गर्नु परेमा स्रोत खुलाएर वा लेखकको पूर्ण सहमतिमा मात्र प्रकाशित गर्नुहुन अनुरोध छ । -सपनासंसार ]
Read more...

"Do Something" Award Winner Maggie Doyne inspiring the youths through her work in Nepal !

“We have potential to do anything and to be anything. As young women in this world we are truly limitless” - Maggie Doyne, 2009 Do Something Award Winner !

A high school girl, who was still on her teen age, graduated from her high school, and desired to make a travel to the third world taking a year break from her school. Her classmates headed off to the college while she was dropped off at the Newark International airport with her backpack by her parents. This is a true story of a teen age girl, Maggie Doyen who listened to her heart and has been working in Surkhet, a remote village of Nepal for the social welfare of Nepalese street Children.

When she made a trip to north eastern India, Maggie Doyen met orphaned and poverty-stricken Nepalese children on the street of India who were displaced by the Ten Years Maoist insurgent war. She then planned to visit Nepal. She writes on her Journal: “I was trekking through the Himalayas in war-torn Nepal, where I began to meet hundreds of orphan children. I fell in love with their bright eyes and beautiful smiles, but was shocked to see them barely surviving without the most basic things that I had grown up with as a child.”


Using $5000 of the money she saved while babysitting, Maggie bought a piece of land in Western Nepal and from the support of local community and the governmental official, Maggie Built Kopila Valley Children’s Home with the following fundamental objectives.
Every child
1. Has the right to stay and grow up in a safe and secure home
2. Has the right to receive Medical Treatment
3. Has the right to go to the school in spite of his parental status
4. Has the right to have the basic food and nutrition to survive
5. Has the right to have proper clothing to
6. Had the right to share the Love and caring from the Family

Because of the good work Maggie initiated, she was awarded as the winner of the Do Something Award $100,000 grand prize, in 2009. She than registered a nonprofit organization, BlinkNow Foundation in US and started bringing back the support and donations she receives there back to Nepal. She recently provides a home for more than 25 Children where they can live, eat, cook, laugh, learn and play. She also sends more than 70 others to school and she built a community outreach program that has already places more than 700 orphans in permanent homes.


Maggie Doyne at the $100,000 Do Something Award Ceromany

“We have potential to do anything and to be anything. As young women in this world we are truly limitless” says Magee . She adds “"I grew up without a clue, If we know what the problems are, what the issues are, I think we'd choose to live our lives a little differently. You can't call us ignorant and you can't call us selfish. And that's the reputation that our generation has to fight against. But what I've seen is that we do care. We all do. And we're all on this path to try to make the world a better place in our own way, our generation. And I think that's what's so exciting."
A huge salute to this courageous gal who has left her country, her family and her school and everything and has been to Nepal to work for the welfare of orphaned and poverty-stricken Nepalese children ! God bless her and may we all the youth have the courage to walk on her line.

If you think you can help Maggie, the founder of the Kopila Valley Children’s Home , who is still in her teenager age but has already become the mother of more than 26 kids. You can help Kopila Valley Children’s Home by any of the following means.

1. You can donate directly to Kopila Valley Children's
2. You can Volunteer with Kopila Valley Children's Home
3. You can sponsor a child from Kopila Valley Children's Home. The cost to sponsor a child is 25 dollars per month or 300 dollars for the year

For detail information please visit http://maggiedoyne.squarespace.com/how-you-can-help/ . You can alos directly write to her at maggie.doyne@blinknow.org

More information about Maggie Doyne and her works can be found at :
http://maggiedoyne.squarespace.com/
http://www.blinknow.org/index.html
http://www.dosomething.org/ds-award-winners/maggie-doyne
http://www.tonic.com/article/do-something-awards-maggie-doyne/

Photo Source: DoSomething.org


Your hidden post goes here
[यो प्रस्तुति कतै पुन प्रकाशित गर्नु परेमा स्रोत खुलाएर वा लेखकको पूर्ण सहमतिमा मात्र प्रकाशित गर्नुहुन अनुरोध छ । -सपनासंसार ]
Read more...

Award Winning Documentary Movie on an American Peace Corps Volunteer in Nepal , JimiSir !

This movie is about a volunteer, James Parks, the “Jimi Sir”,An engineering student who graduated from MIT and join the Peace Corps Volunteer in Nepal. The movie was made during the mid 80's and was released only on 2004. An Award winning must watch documentary that portrays Nepal and the Nepalse people and the educational system of Nepal in remote villege.

Thank you for watching !
Read more...

मेरो अपरिभाषित प्रेम ! ( Undefined Love)

दिनेश गुरुङ
पोखरा , कास्की
(हाल, मेरिल्याण्ड, अमेरिका )

"के दियौँ अन्जानमा तिमीले
मलाई मेरो जिन्दगी सुम्पिदियौ ,
हास्न भुलेको थिए मैले
खुसी बनाई मेरो आँखा बाट आशु झारिदियौ !
"

सुरुबाट कताबाट गरौँ खोई, बिछोड को कुरा गरि मिलनको कुरा गरौँ या फेरी मिलनको कुरा पहिले गरि बिछोड को कुरा गरौँ । आखिर मेरो जिन्दगी को मिलन बिछोड का खेल हरु यहाँ पोख्दै छु ।
भेट भएको पनि आज ८ वर्ष भइसकेछ तर बोलचाल भने केवल सात वर्ष मात्र भयो। मलाई आज सम्म याद छ त्यो पहिलो बोलाई थियो हाम्रो, फोनमा , Friendship Day दिनमा । थर् थर् कामिएका शब्द मा एक अर्का लाई शुभकामना दिँदै आगामि दिनहरुको भेटमा बोलचाल गर्ने बाचाको साथमा बिदाई हुँदा मलाई थाह छ त्यो दिनमा मैले संसार मा बिजयी पाएको आभास गरेको थिए ।

के थियो तिमीमा आखिर
संसार जित्न पुगे मैले
त्यस्तै रहेछ मायाको खेल
मुटु नै नभएको पाए मैले !

त्यस पछि सधैं जसो कलेजको भेटघाट , बोलचाल अनि संघै खाजा खाँदा ,संघै खेल्दा माया झन् गहिरो हुँदो रहेछ । मानौँ कि हरेक पल हामी एक अर्काको माया को परिधि भित्र थियौ । म आफैमा उ संग हराउन थालेको थिए ।
जब एक दिन, आफ्नो माया को जाहेरी गरौँ भनेर मैले उनलाई प्रेमको प्रस्ताव अगाडि सारे , उनि भन्छिन् " म अरु कसैलाई मन पराउछु, तिमी त मेरो साथि मात्र हो , त्यो भन्दा बढि सोच्न सक्दिन म तिमीलाई " । म छांगा बाट खसे जस्तो हुन्छु , आखिर मेरा सोच र भोग हरु सबै गलत हुन पुग्यो त्यो दिन । उस्का ती शब्दले म झसङ्ग भए । उनी बोल्दै थिईन् "अव देखि तिमी र म बिचमा दुरी (ग्याप) राख्नु पर्छ, सकभर हामी एक अर्का संग बोल चाल नगरौ, जति बोल्यो त्यतिनै तिमी प्रेममा फस्दै जान्छौ, पछि गार्हो हुन्छ, त्यसैले यो संम्वन्ध यहि तोड्न उचित हुन्छ । " म आतिन्छु, "के तिमी म संग नबोली बस्न सक्छौ त ? मलाई तिम्रो थाह छैन, तर म अपुरो हुनैछु।" उनी जवाफ फर्काउछिन् "गार्हो हुन्छ तर कोशीस गर्नै पर्छ ।"

"सधै बोलचालमा माया पाएछु
माया होईन भ्रममा फसेछु ,
माया गर्छु भनि प्रस्ताव राख्दा
असल साथि गुमाउन पुगेछु ।। "

आखिर पुरा एक हप्ता भयो, सधैं देखा देख अनि संगै खाजा खादा संगै खेल्दा पनि हाम्रो बोलि फुट्न सकेन । निशब्द भई एक हप्ता गुजारा गरे मैले । देख्ने हरु त हामी माथि हास्दै थिए । आखिर यो एक हप्ता मलाई एक हप्ता नभई सयौँ बर्ष जस्तो लागेको थियो। साहेद उन्लाई एस्तै लाग्यो या अरुनै बाहना मा अचानक उनैले फेरि नबोल्दा सहनिय भयो , भो अव बोलौँ भन्दै प्रस्ताव राखिन् । म अस्विकार गर्ने पक्षमा थिइन र प्रफुल्ल मुद्रा मा स्विकृति जनाए । अनि कहिल्यै काहीँ फोन मा कुराकानी मात्र हुन्थ्यो हाम्रो । उनी सधै भन्थिन् , मेरो लाहुरे संग मग्नी भयो भनेर तर म निहास्रो हाँसो संगै बधाई शुभकामना सन्देस पस्कन्थे । आखिर यसरी दिन हरु बित्दै जाँदा मेरो अमेरिकाको भिषा लाग्यो । भेट्ने रहर हुँदा हुँदै रहर सबै मारेर त्यसै बिदाबारी नभई उनि बाट टाढा हिडे । पोखरा बाट काठमाण्डौं मा आएपछि मैले उनलाई फोन गरे, त्यति खेर उनि रिसाएर माया रुपी शब्दहरू प्रयोग गर्दा लाग्थ्यो मैले भेट नगरेर धेरै ठूलो भुल गरेछु, ऊ एकोहोरो बोल्दै थिई , म त्यसै त्यसै दुखि हुदै थिए, अनि अनायासै आँखा बाट आशु बगाएको थिए ।

बिछोड देख्न नसकी प्रिय म
बिदाईको हात हल्लाउन आइन
फर्कने निधो नगरी हिडे प्रिय म
दु:ख लाग्दै छ भेट्न तिमीलाई पाइन ।

यसरी अमेरिका आए पछि, मेरो जिन्दगी को पलपल मा उसैलाई सम्झेर दिन बिताउँदै थिए । अनि सधैं जसो फोन गर्थे, उस्लाई । उस्को बारेमा धेरै कुरा सुने तर पनि यो मन मायाले भरिएको थियो, उसैको लागि। त्यसैले पनि कहिल्यै पनि उ प्रति मलाई घृणा आएन । पछि थाह पाए, उस्को मग्नी भएर पनि बिछोड भएछ । त्यो दिन मलाई एकदमै नरमाईलो लागेको थियो, उस्लाई कति दुख्यो होला, समग्र मा उस्ले धोका पाएकी थिई । आँफुले मन पराउने मान्छेलाई दुखेको थाह पाउँदा आफूलाई पनि दुख्दो रहेछ । त्यो दिन म एक्लै रोए उसको दु:खमा , साहेद म त्यसरी मेरो प्रेम प्रस्ताव अस्विकार हुँदा पनि रोएको थिइन । र ममा उ प्रतिको माया झन् बडेर आएको थियो ।

"के थियो तिमीमा आखिर
चाहेर पनि घृणा गर्न सकिन
सात समुन्द्र रङ्गिन संसार मा आएर पनि
किन तिमी प्रति माया मार्न सकिन "

बिस्तारै बिस्तारै मैले फेरि उस्लाई फोन गर्न थाले । बास्तबमा मैले उस्लाई अझै पनि माया गर्थे र आफ्नो बनाउन चाहन्थे । यो मेरो माया थियो या आकर्षण तर म उनलाई मुटु देखिनै मन पराउँथे । उनि संग पुन सुरु भएको कुराकानी ले म खुशी
भएको थिए र बिस्तारै उ पनि हास्न थालेकी थिई ।

"के दियौँ अन्जानमा तिमीले
मलाई मेरो जिन्दगी सुम्पिदियौ ,
हास्न भुलेको थिए मैले
खुसी बनाई मेरो आँखा बाट आशु झारिदियौ !
"

उ र म निक्कै नजिकिन थालेका थियौ, घण्टौ सम्म दु:ख सु:खका कुराहरु गर्थ्यौ । मलाई लाग्थ्यो उस्ले पनि मलाई मन पराउँछे । तर मैले चाहेर पनि अब प्रेम प्रस्ताव राख्ने बारेमा मैले आट गर्न सकेको थिईन् , म फेरि मेरो फर्किएको साथीलाई गुमाउन चाहन्नथे ।
समय आफ्नै गतिमा थियो , आखिर समय नै हो कस्ले पो रोक्न सक्छ र ? अनि उस्को कलेज सकियो अनि फेरि मिलन को क्षण एउटा कथा बन्न थाल्यो । अनि मेरो कामको व्यस्तता र उस्को विदेश जाने तयारी ले हामी बिस्तारै बिस्तारै फेरि टाडिन थाल्यौ ।

जति भेट भयो आखिर
त्यति माया बड्दो रहेछ
बिछोड भए पछि आखिर
यो मुटु पनि दुंङ्गा बन्दोरहेछ "

अनि कहिले काहीँ को फोन मा मात्र बोलचाल सीमित थियो ।आखिर कसले पो समय संग लड्न सक्यो र , माया त छ मन भरि, दर्साउन कहिल्यै पाइन , सायद त्यसैले होला टाढा भए पनि यो माया कहिल्यै मरेन ।

समय बित्दै गयो, उस्ले आखिरमा मेरो माया लाई स्विकार गरि ,तर मलाई लाग्छ ह्रदय बाट होईन् केवल मुखबाट मात्र। भेट्ने आश हरु यो मनमा सधै मरिरहेको छ। तर समयको बाध्यताले पर्खला नाघ्न नसकि बसेको छु। अव एउटै उपाए छ । यि ८ बर्ष पछि को बोलचाल, देखवाट, माया र घृणा, प्रेम र पिडाले गाठो बनेको यो मायाको अन्तिम लक्ष्य ऊ यहाँ आए पछि मात्र पुरा हुनेछ, तर पनि यहि एउटा डर छ मन मा ऊ यहा होईन, लण्डन जान्छे ।
र जादा जादै आज,

यत्रो समयको पर्खाई पछि
लाग्यो मिलनको दिन आईपु्ग्यो भनेर
माया रुपी अंकमाल सोचेको थिए
मिलनको दिन एकदिन आउछ भनेर
आखिर सपना नै भए ती सबै
बिछोड -बिछोड नै भईदियो,
माया गर्छु भनि मुखले तिमिले
आखिर युएसए छोडि लण्डन गईदियौ !

अस्तु !
दिनेश

[यो प्रस्तुति कतै पुन प्रकाशित गर्नु परेमा स्रोत खुलाएर वा लेखकको पूर्ण सहमतिमा मात्र प्रकाशित गर्नुहुन अनुरोध छ । -सपनासंसार ] Read more...

Motivation , Positive or Negative, A short story of two brother !

By Unknown Author(Thank you Raj for submitting the story)
Once open a time, there lived two brothers.One was a drug addict and a drunk who frequently beat up his family. The other one was a very successful businessman who was respected in society and had a wonderful family. Some people wanted to find out why two brothers from the same parents, brought up in the same environment, could be so different.

The first one was asked, "How come you do what you do? You are a drug addict, a drunk, and you beat your family. What motivates you?" He said, "My father." They asked, "What about your father?" The reply was, "My father was a drug addict, a drunk and he beat his family. What do you expect me to be? That is what I am."
They went to the brother who was doing everything right and asked him the same question. "How come you are doing everything right? What is your source of motivation?" And guess what he said? "My father. When I was a little boy, I used to see my dad drunk and doing all the wrong things. I made up my mind that that is not what I wanted to be."

Both were deriving their strength and motivation from the same source, but one was using it positively and the other negatively.
Read more...

Fangu Purnima (Holi) Festival Celebrated !

Nepalese community around the Minneapolis and St Paul Area from Minnesota gathered at the CTC hall of University of Minnesota today to celebrate the color of festival, Fangu Purnima, also called Holi.
About 100 members of the community were there to celebrate and share each others wishes on the auspicious occasion of Holi.
Free food were voluntarily served by some of the generous community members. A presentation that portrays the cause of Fagu purnima celebration, with some eye caching graphics, was presented during the event. Artist Raju Lamichinne had his hand on the graphics parts and presentation was prepared by Saibu and Postak Ji.

Thank you organizers and all the board members of ANMN for organizing the program.
Following is the slide show of the pictures taken at the event.


[यो प्रस्तुति कतै पुन प्रकाशित गर्नु परेमा स्रोत खुलाएर वा लेखकको पूर्ण सहमतिमा मात्र प्रकाशित गर्नुहुन अनुरोध छ । -सपनासंसार ]
Read more...

Uttam Sanjel, Inspiring the whole world !

Try once, if you share something to a person who has less than what you have, I am sure you will get the pleasure of sharing...
.

A must watch Show, Mero Bishwas Mero Jindagi, by Bijaya Kumar with Uttam Sanjel. A youth, who went to Bombay to make his career on Movie Industry, got a chance to see something terrible on the streets of Bombay and the street children on the train station platform which led him come back to Nepal and work for the community. Uttam Sanjel, powerhouse of altruistic energy with unselfish regard and devotion to the welfare of the society, had come up with an idea with Bamboo school that has the lowest infrastructural costs. He calls his schools Samata Shiksha Niketan, 'places of study and peace’. Samata School charges a fee of Rs 100 per month for all the grades from nursery to Class 10. This fee has been in constant since its establishment on 2001. Samata School has now been expanded into 11 different locations within 8 district, Kathmandu, Bhaktapur, Lalitpur, Kavreplanchowk, Sindhupalchowk, Chitwan, Nawalparasi, and Makawanpur. Last year only, 11 students from the first batch appear on the SLC board, all of them graduated with first division mark with a minimum of 75% marks. Samata School currently has 16000 students.
sapanasansar.com recommends you to watch the following video.



If you want to contribute for this school, you can directly contact Uttam Sanjel, at his cell phone, +9779851071468 . Try once, if you share something to a person who has less than what you have, I am sure you will get the pleasure of sharing...
And before I end up the post, Here is our National Anthem for you to watch/listen. I feel like it’s 10000...00000th time better than the earlier one, both in lyrics and music. Kudos to the creators(lyrics by Byakul Maila and Music by Amber Gurung). I simply love it !


Feel free to share this post. ~Sapanasansar.com
Read more...

बिछोड

~ फुच्चु, काठमाडौं

बिछोड को बेला , बलिन्द्र आशु, सम्झन्छु सधैलाई
खुशी को बेला , एक्लै हुन्छु, सक्दिन हास्नलाई ।।
तिमीलाई मैले, नपाए पनि , मायानै गर्छु नि
सफल तिम्रो, भविष्य सधैं , पुकार्दै बस्छु नि ।।

आएथे थाम्न, तिम्रो त्यो हात, आफैंलाई भुलाई
छुट्यो है आज, तिम्रो त्यो साथ,मै बस्छु टोलाई ।।
न तिमी दोषी, न म नै दोषी, पापी यो संसार
अजर अमर , यो दुनियाँमा , के नै पो हुन्छ र ।।।।


जहाँ नि गए, तिम्रो त्यो खुशी, फर्की नै आवस
सुख र शान्ति, सधैं नि तिमीलाई, सर्वत्र छावस ।।
बरु म रुन्छु, सधैं नै अब, तिमी चाहि नरुनु
स्वार्थी यो दुनियाँ, भुलेर तिमी, डटेर लड्नु ।।।।
स्वार्थी यो दुनियाँ, भुलेर तिमी, डटेर लड्नु ।।।।
[यो प्रस्तुति कतै पुन प्रकाशित गर्नु परेमा स्रोत खुलाएर वा लेखकको पूर्ण सहमतिमा मात्र प्रकाशित गर्नुहुन अनुरोध छ । -सपनासंसार ]
Read more...

नेपाल रात्री २०१०, मिनिसोटा स्टेट युनिभर्सिटी , म्यानक्याटो: भाग २( Nepal Night 2010, Minnesota State University, Mankato, MN) Part 2

कार्यक्रम को पहिलो प्रस्तुति यहाँ क्लिक गरेर हेर्न सक्नु हुनेछ।

प्रस्तुत कार्यक्रममा नेपाली विद्यार्थी हरुले दोहरी पनि खेलेका थिए , विदेशी दर्शक हरुले दोहरि को बारेमा कौतुहलता पोखेका थिए । उक्त कार्यक्रम मा नेपाली विद्यार्थी हरुले अङ्ग्रेजी फ्युजन नृत्य Zombiee मिक्स पनि प्रस्तुत गरेका थिए, युवा पुस्ताले प्रस्तुत नृत्यलाई खुवै रुचाएका थिए । उक्त कार्यक्रम मा के बाकिँ भिडियो हरु तल प्रस्तुत गरेको छु ।

दोहरी, बल्ल पर्यो निर्माय माकुरी जालैमा


जीवन काटुँ मैले कसरी मा नृत्य गर्दै नेपाली छात्रा हरु


जुम्भी फ्युजन अग्रेजी नृत्य मा नेपाली बिद्धार्थी हरु


र जादा जादै आमैले भन्थे धारा को पानि सार्है नि चिसो नखाउ नानी !



Your hidden post goes here
[यो प्रस्तुति कतै पुन प्रकाशित गर्नु परेमा स्रोत खुलाएर वा लेखकको पूर्ण सहमतिमा मात्र प्रकाशित गर्नुहुन अनुरोध छ । -सपनासंसार ]
Read more...

नेपाल रात्री २०१०, मिनिसोटा स्टेट युनिभर्सिटी , म्यानक्याटो ( Nepal Night 2010, Minnesota State University, Mankato, MN)

नेपाल नाईट २००८ को पोस्ट हेर्न लाई यहा क्लिक गर्नुहोस्
गत शनिवार मात्रै नेपाली विद्यार्थी समुदाय, मिनिसोटा स्टेट युनिभर्सिटी, म्यानकेटोले “नेपाल रात्री” २०१० नामक सांस्कृतिक कार्यक्रम आयोजना गरेको थियो । कार्यक्रम मा नेपाली र बिदेशी गरी लगभग ५५० जोड जना को उपस्थिति थियो । कार्यक्रम नेपाली राष्ट्रिय गान “सयौं थुँगा फूलका हामी, एउटै माला नेपाली , सार्वभौम भई फैलिएका, मेची-महाकाली।“ बाट शुरु भएको थियो ।
कार्यक्रम मा केही नेपाली संस्कृति झल्किने नाच गान प्रस्तुत गरिएको थियो । उक्त कार्यक्रमका का केही भिडियो दृष्य तथा केही तस्विर हरु यहाँ प्रस्तुत गरेको छु । प्रस्तुत कार्यक्रम मा नेपाली रात्रि भोज पनि आयोजना गरिएको थियो । विदेशी दर्शक हरुले नेपाली खाना निकै रुचाएका थिए र कार्यक्रम पनि निकै चाखपुर्वक नै हेरका थिए । एउटा खल्लो लागेको विषय उल्लेख गर्न मन लाग्यो यहाँ निर, कार्यक्रमको को बीच बीच मा केही सवाल हरु प्रस्तुत गरिएको थियो, सहि जवाफ मिलाउने लाई उपहार को व्यवस्था गरिएको थियो । उद्‌घोषक मित्र ले सवाल राख्छन्, " नेपाल सँग सिमाना जोडिएको राष्ट्रहरु कुन कुन हुन् ? " , यो प्रश्न विदेशी हरुको लागि मात्र थियो , जवाफ को लागी, उद्‌घोषक ले एक जना भारतीय मुलका छात्र लाई अनुमति दिन्छन् । उक्त भारतीय छात्रले भारत र पाकिस्तान भने पछि, उद्‌घोषक ले सहि जवाफ भनेर उक्त छात्रलाई पुरस्कृत गर्छन् । पङ्क्तिकार लाई नमज्जा लागे पछि स्वयं मञ्च नजिकै गएर उद्‌घोषक लाई सम्झाएको थियो । तर उद्‌घोषक मित्र अडिग थिए र पङ्क्तिकार लाई जवाफ फर्काउँदै थिए "नेपाल सँग सिमाना जोडिएको राष्ट्रहरू भारत र पाकिस्तान त हुन नि" । पछि दर्शक दिर्घा बाट तथा स्वयं पङ्क्तिकार चर्को विरोध आए पछि उद्‌घोषक रनभुल्ल मा परेको देखिन्थ्यो । उद्‌घोषक विदेशी मुलका नभइ नेपाली विद्यार्थी थिए । गत बर्ष को कार्यक्रममा पनि पङ्क्तिकार लाई एउटा नमज्जा लागेको थियो, के थियो त हेर्न लाई यहाँ क्लिक गर्नुहोस् ।
उक्त कार्यक्रममा मा पङ्क्तिकार ले पनि एउटा प्रश्न को सहि जवाफ मिलाएर पुरस्कृत भएको थियो । कार्यक्रम ६ बजे सुरु भएर १०:३० बजे समापन गरिएको थियो !

उक्त कार्यक्रमका का केही भिडियो तथा तस्विर हरू तल पोस्ट गरेको छु ।

तस्विर हेर्न को लागि यहाँ क्लिक गरेर सपनासंसार को फ्यान पेज मा जानुहोस् !
पश्चिम कोही पुर्व घर , आँगन तर एउटै हो अनि मै नाचे छम छम्ति र कलिलो तामा लाई को मिश्रित यो फ्युजन नृत्य !


डाली पलायो , पहरामा सुन छ, नबोले पनि हासिदेउ को समिश्रण नृत्य !




एक समय को निकै चर्चित नेपाली लोक गीत, एकादशी बजारैमा नृत्य पेष गर्दै नेपाली छात्र हरु !




नेपाली सस्कृति झल्कने खालको भेषभुषा सहित नेपाली बिद्धार्थी हरु !


बाँकि दोहरी तथा अग्रेजी फ्युजन नृत्य अनि जीवन काटु मैले कसरी को नृत्य भिडियो हरु अर्को पोस्टमा, कृपया फेरी आउनु होला !
[यो प्रस्तुति कतै पुन प्रकाशित गर्नु परेमा स्रोत खुलाएर वा लेखकको पूर्ण सहमतिमा मात्र प्रकाशित गर्नुहुन अनुरोध छ । -सपनासंसार ]
Read more...

आमा !

दिनेश गुरुङ
मेरिल्याण्ड, अमेरिका
साथी दिनेश गुरुङ द्धारा गरिएको कविता बाचन लिएर आज यहाँ सपनासंसार प्रस्तुत भएको छ । प्रस्तुत आमा सिर्शकको कविता उहाँ को आफ्नै श्रृजना हो !

तपाईहरु पानि आफ्नो लेख कविता वा गीति कथा बाचन प्रकाशन गर्न चाहनुहुन्छ भने कृपया तपाई तलको सपनासंसार भ्वाईस मेल बक्स बा ईमेल प्रयोग गर्न सक्नुहुनेछ ।
सपनासंसार सम्पर्क :
टेलीफोन तथा भ्वाईस मेसेज : ‌‌‌+१ (४३४) २७२ ८३३५ [ +1(434)bpaudel ]
ईमेल : ईन्फो@सपनासंसार डट कम [ info@sapanasansar.com ]
एम एस एन कन्ट्याक्ट : सपनासंसार एट हटमेल ड कम [ sapanasansar@hotmail.com ]
[यो प्रस्तुति कतै पुन प्रकाशित गर्नु परेमा स्रोत खुलाएर वा लेखकको पूर्ण सहमतिमा मात्र प्रकाशित गर्नुहुन अनुरोध छ । -सपनासंसार ]
Read more...

सागर सरि चोखो माया तिमीलाई दिउला- साथी को रोजाई गीत !

राजेस पायल राई र अञ्जु पन्त द्धारा स्वर बद्द प्रसतुत गीत "काले बाबु"ले राख्न को लागी सुझाव दिनु भएको हो ! नेपाली चलचित्र सिलसिला को लागि उक्त संगीत गाइएको हो ! उहाँ उक्त गीत काली लाई समर्पण गर्नु भएको छु !



तपाई हरु पनि गीत संगीत आफ्नो साथीलाई समर्पण गर्न चाहनु हुन्छ भने सपनासंसार लाई सम्पर्क गर्नुहोला !
[यो प्रस्तुति कतै पुन प्रकाशित गर्नु परेमा स्रोत खुलाएर वा लेखकको पूर्ण सहमतिमा मात्र प्रकाशित गर्नुहुन अनुरोध छ । -सपनासंसार ]

Read more...

प्रिय तिमीलाई, अन्तिम पटक सुमधुर संझना !

दिनेश गुरुङ
मेरिल्याण्ड, अमेरिका


प्रिय तिमीलाई
अन्तिम पटक सुमधुर संझना !

नचाहँदा नचाहँदै प्रिय पत्र कोर्न बाध्य भएको छु । सुरुआत कता बाट गरौँ म त दोधारमा परेको छु ।के लेखौँ के नलेखौँ अन्योलमा परेको छ यो मेरो मन ।
हेर न यति लामो समयको बोलचाल अनि माया हाम्रो ! देख्ने हरुले त भने हामीलाई कस्तो माया यिनिहरुमा भने होलान् , तर मलाई सोच्न बाध्य पार्यो आज, के वास्तविकता मा हामी दुई बीच माया थियो त ? एउटा प्रश्न उठेको छ मेरो मनमा ! जुन प्रश्न को जवाफ मैले अहिले सम्म पनि पाउन सकेको छैन , सायद त्यसैले होला अब तिमीलाई भुल्ने प्रयास गर्दैछु ।

खै के भनौँ अब हेरन यत्रो लामो समयको बोलचाल , माया त नभनौँ सायद , किन कि माया त मैले कहिल्यै पनि देखिन् । म पागल सरि एकोहोरो माया गरिरहे तिमीलाई, सायद तिम्रो मायामा पागल नै थिए होला , त्यसैले भुलेछु, एक तर्फि प्रेम कहिल्यै सफल हुन्न भनेर !ठिकै छ, आखिर अब तिमी बिना बाँच्नु नै मेरो लागि उचित हुन्छ जस्तो मलाई लाग्छ । गाह्रो, त्यो आफ्नो ठाउँमा छ, तर मैले कोसिस गर्नु पर्छ किन भने नत्र मेरो यो एक तर्फि मायाले मलाई जिउँदो लास बनाउने छ !

आखिर यहाँ निर आएर मेरो हार भएको देख्दै छु । तिम्रो सबै बितेको कुरालाई भुलाई म स्विकार गर्न तयार थिए , किन कि जीवनमा कसैलाई आँफु भन्दा धेरै माया गरेको थिए त , त्यो तिमी थियौ , केवल तिमी ! जब तिमी पनि बितेका कुरा भुलाई साथ दिनको लागि तयार भयौँ , तव म साँच्चै, आखिर हाम्रो मायाले अब बाटो पाउँदैछ भन्ने ठाने । सोच् आखिर सोच् मानै सीमित भए, अनि जति बोलिन्थ्यो अनि माया दर्साइन्थ्यो ती सब केवल बोल्न र सुन्न मा मात्र रहे कति सुन्दर हुन्थ्यो होला यो जीवन ! बास्तबिकतामा तिमी अझै पुरानो यादहरुको सहारा मा अल्झकेो मैले पाए !

सायद मेरो मायामा कुनै कमी थियो या त तिम्रो बोलीले मलाई स्विकार गर्यो तर हृदय बाट स्विकार गर्न सकेन जस्तो मलाई लाग्छ ! समग्रमा म तिम्रो हृदयमा बस्न सकिन् । तिम्रो हृदयमा त सधैं तिम्रो अतीत बसिनै राखेको म देख्दैछु !
तिमी र म बीचको दुरी गजब थियो । मिलनका आशा हरु कम मात्र अल्झिरहेको थियो, तै पनि माया गर्थै तिमीलाई त्यसैले आशाको दियो बलिनै रहेको थियो ! हेर न, आखिर माया - माया नै हो नि त त्यसैले फोन पनि गर्दथे , अनि जिस्का जिस्कि गरि हाँस्दा आकाश मा उडेको पंक्षी सरह महसुस गर्थे , अनि बेलाबेला मा संझाउथ्यौ तिमीले, तिम्रा ती शब्द सुन्दा म त्यसै त्यसै मोहित भएको थिए । तर अब बुझ्छु र संझना गर्छु, ती शब्द मिठास आज कहाँ हराए, थाह छैन, केवल खल्लो पन मात्र महसुस गर्दैछु ।

शायद तिमीलाई माया भन्ने कुरा के हो थाह नै रहनछ । १, २ वटा मेल गरी, मेसेज पठाई संझना दिँदै फोन गर्नु भन्दै मा माया हुँदैन यहाँ ! "म पर्खी राखेको छु", "तिमी फर्कि आउ", यस्ता शब्दको प्रयोग गर्दैमा माया गर्छौ भन्ने प्रमाणित हुदैन ! बारम्बार तिमीलाई म भन्दै छु , "म आउन सम्भव छैन" , तिमी आयौ भने मिलन छ नत्र यी सबै कथा बन्ने छ। तर आज तिमी म भएको ठाउँमा आउनुको को लागी प्रयास नै नगरी अन्त जाने कोसिस गर्दैछौ ! यहाँ आउन तिमीले पाए पनि, नपाए पनि ,एक पटक तिमीले कोसिस गर्देको भए , मलाई लाग्थ्यो माया छ तिमीलाई पनि मेरो !

किन तिमीलाई म भन्दै छु आखिर यी सबै कुरा हरु , उफ् यो मेरो माया मलाई अझै नै धोका दिँदै छ ।यस्तै रहेछ जिन्दगी आखिर तिमी र म त्यही खोलाको दुई किनारा, एकले अर्कोलाई हेर्दै माया जगाउँदै बस्ने तर संगम नभएको ! ठिकै छ अब तिमीलाई म मेरो जिन्दगी बाट निकाल्दै छु । तिम्रो जिन्दगी मा त म कहिल्यै थिइन होला । असहनीय बेदना लिई आज यो निर्णय गर्दैछु , सायद यो सबै मेरो गल्ती र भ्रम भयपनि, म स्विकार गर्न तयार छु । अब तिम्रा त्यो झुटो मायामा, म मेरो जिन्दगी बाँच्न चाहन्न , त्यसैले म तिमीबाट टाढा टाढा जाँदैछु तिमी सँग कहिल्यै नभेट्ने गरी , सक्छौ भने मलाई भुलाई दिनु !

तिमीलाई धेरै माया गर्ने
दिनेश !
[यो प्रस्तुति कतै पुन प्रकाशित गर्नु परेमा स्रोत खुलाएर वा लेखकको पूर्ण सहमतिमा मात्र प्रकाशित गर्नुहुन अनुरोध छ । -सपनासंसार ]

Read more...

टु्क्रिएको प्रेम !

कुनै समयमा एउटा केटा थियो। ऊस्ले एउटा केटीलाई लाई एकदम मन पराउँथ्यो! उसलाई उ यति प्यारो लाग्थ्यो की उ उसको लागी आफ्नो सबै त्याग्न तयार थियो ! उसले एक हजार रङ्गीचङ्गी कागजका पुतली जोडी बनाएर आज आफ्नो प्रेमीकालाई उपहार दियो। उपहार दिँदै उसले भन्छ, "आदि पुतली मेरो आदि तिम्रो है , मेरो पुतलीलाई पनि टन्न खुवाएर राख्नु , आफ्नो लाई मात्र खुवाउने हैन ! " केटी ले यसलाई सामान्य रुपमा स्विकार गरी।
उ एउटा सामान्य कम्पनी को अधिकृत थियो तर पनि उसको भविष्य खासै राम्रो थिएन । उ एउटा मध्यम परिवार को सदस्य थियो । ५ जना दाजु भाइ बीच उसलाई पितृ सम्पत्ति त सुन्य जस्तै हात लाग्थ्यो ! तर पनि उ र प्रेमीका निकै खुशी देखिन्थे ।
समयले कोल्टो फेर्छ ,केटी आफ्नो पढाइको लागी फ्रान्स जान तयार हुन्छिन् । अनि उनले केटालाई भेटेर भन्छिन् "तिमी सँग मैले यत्तिकै बिहे गरे भने,मैले हाम्रो भविष्य राम्रो देख्दिन, हामी सँग घर छैन, जग्गा पनि छैन, कहिले कमाउने , कसरी बाल बच्च हुर्काउने ! म फ्रान्स गएर पढेर आउँछु, तिमी मलाई नपर्खनु !", केटी थप्छिन्, "अब देखि हामी आःआफ्नो बाटो लागौँ, यसले दुवैको भलाई हुन्छ । " चिढिएको मुटु बोकेर केटाले आफ्नो प्रेमीका भविष्य राम्रो हुन्छ भन्ने सोच राखेर ,उ आफ्नै बाटो रोज्न तयार हुन्छ। र उनीहरु छुटिन्छन् ।
बिस्तारै बिस्तारै आफ्नो छिनेको जीवनलाई सान्त्वना दिँदै केटाले ईख लिएर काम गर्न सुरु गर्छ । उस्ले आफ्नो पूर्व प्रेमीका लाई एक चोटि पनि फर्केर हेर्ने प्रयास गर्दैन ,उसलाई जसरी हुन्छ , धेरै पैसा कमाएर एउटा सफल मान्छे बन्नु छ ।
धेरै मिहिनेत र परिश्रमले अनि साथी भाइ हरुको सहयोग ले उसले आज एउटा आफ्नै व्यवसाय खोलेको छ अनि अरु पाँच सात सय जनालाई पनि रोजगार दिएको छ । उ सँग एउटा आत्म विश्वास थियो "तिमी कहिल्यै पनि असफल हुँदैनौ, जव सम्म तिमी प्रयास जारी राख्छौ ! " , उ सधैं आफैले आफैंलाई भन्ने गर्थ्यो " मैले मेरो जीवन सफल बनाउनु छ,अनि मेरी पूर्व प्रेमीका लाई मैले देखाउनु छ ।"

बाहिर झरि परिरहेको छ, सुनसान सडक मा उ पर एक जोडि बुढा बुढी पैदल हिँडिरहेका देख्छ। एउटै छाता बाँडेर ओडेका छन् तर दुवै जना रुझेका छन् । दुवै मौन छन् । उसले एकै छिन मा उनि हरुलाई चिनि हाल्यो । उनि हरु उसका पूर्व प्रेमीका का बाबु आमा थिए । उसलाई आज आफ्नो लक्जरि कार र आफ्नो प्रगति उनि हरुलाई देखाउन मन लाग्यो , उ आफ्नो लक्जरियस कार उनि हरु को छेउ बाट बिस्तारै कुदाउँछ, ताकि उनिहरु उसको प्रगति देखुन र थाह पाउन , उसको भविष्य छ र त्यो पनि उज्यालो। उ देखाउन चाहन्छ, उ अब पहिला को उ छैन, उ सँग कार हरू छन् , घर किनेको छ आफ्नै , आफ्नै उद्योग व्यवसाय छ । समग्र मा उसले आफ्नो जीवन बनाएको छ ।

उसले बिस्तारै बिस्तारै आफ्नो कारको एक्सिलेटर थिचिरहँदा उसले थाह पाउँछ, ती बुढा बुढी एउटा कब्रस्थान (cemetary) तिर लागिरहेका छन । उ आफ्नो गाडि लाई छेउ मा रोकेर उ बिस्तारै उनि हरुलाई पिछा गर्छ। अनि परै बाट उसले समाधि को स्तम्भमा (tombstone) आफ्नो पूर्व प्रेमीका को हाँसिरहेको तस्विर देख्छ । अनि स्तम्भमा उसले आफैले बनाएर दिएको एक हजार पुतली रहेको एउटा सिसा को बोतल मा देख्छ । केटी का बाबु आमाले उसलाई देख्छन् । उ उनि हरुको नजिक जान्छ र सोध्छ , "यो सब कसरी भयो ? " । ऊनी हरु भन्छन्, " उ कहिल्यै पनि फ्रान्स पढ्न गइन् , उ त तिमी सँग छुट्टिनु भन्दा १ महिना पहिला देखि रक्त क्यान्सरले पिढित भैसकेकी थिई । डाक्टरले उसको बाँच्ने आस सुन्ने पुर्याए पछि उ जीवन देखि थाकेकी थिई, यद्यपि उ आफ्नो कारणले कसैलाई पिडा नहोस भन्ने चाहेकी थिई । उ चाहन्थी उसको बिमार तिम्रो प्रगति मा बाधा नबनोस् । , त्यसैले उसले तिमीलाई छोड्न बाध्य भई।"

उनि हरु थप्छन् उनले जानु अगाडि तिमीले आफ्नै हातले बनाएर दिएका यी पुतली हरू आफू संगै लान चाहेकी थिई । आधा पुतली हरु हामीले उसै को मुर्दा सरिर संगै राखिदियौ, यो आधा पुतली हरू तिमीलाई लैजानु भनेकी छ । उसले विश्वस्त थिई, तिमी एक दिन उसलाई खोज्दै यहाँ सम्म आई पुग्छौ भनेर !" आँखा भरि आशु पार्दै उनि हरु थप्छन् , " उसले तिमी सँग माफी मागेको कुरा सुनाइदिनु भनेकी छ, अन्तिम पलमा, कृपया मेरो छोरीलाई माफी गरि दिनुहोस् है ! " ।
केटा भक्कानो छोडेर रुन्छ , जीवनमा कसैलाई सबैभन्दा दु:ख सँग गुमाउनु भनेकै ,उसैको छेउमा हुनु : यो जान्दा जान्दै उ कहिल्यै फर्केर आउँदैन र उसलाई फेरि कहिल्यै पनि भेटिनेछैन ।

समाप्त !

नोट : पैसा पैसा नै हो , सम्पाति सम्पाति नै हो तर प्रेम भगवान हो ! । यो सप्ताहान्त कृपया तपाई आफ्नो प्रेम आफ्नो ह्दय नजिकका हरू सँग बाँडेर मनाउनुहोस् ! शुभ प्रणय दिवस ! ह्यापी भ्यालेन्टाईन डे !

प्रस्तुत कथा इन्टरनेट बाट साभार गरिएको हो । यसका लेखक अज्ञात हुनुहुन्छ । सपनासंसार ले केही सम्पादन सहित नेपाली भाषामा अनुवाद गरेको मात्र हो !
[यो प्रस्तुति कतै पुन प्रकाशित गर्नु परेमा स्रोत खुलाएर वा लेखकको पूर्ण सहमतिमा मात्र प्रकाशित गर्नुहुन अनुरोध छ । -सपनासंसार ]
Read more...

बियर सेवन स्वास्थ को लागि फाइदा

हालै मात्र युनिभर्सिटी अफ क्यालिफोर्निया का डाक्टर डेविस ले गरेको यौटा अध्ययन बाट दैनिकी एउटा स्वस्थ सरिरले ब्यालेन्स डाईट संग १ देखि २ पिन्ट (1 पिन्ट = 473.176473 मिल्लिलिटर्स ) बियर सेवन गर्दा स्वास्थ को लागि फाइदा हुने तथ्य प्रमाणित गरेका छन् । विशेष गरि जौँ बाट बनेको रक्सि मा ferulic acid भन्ने पदार्थ हुने र यस्ले हड्डीलाई चाहिने सिलिकन पदा्र्थ प्रदान गर्ने हुदा बियर सेवन स्वास्थ्य को लागि फाइदा जनक हुन सक्छ। तर यो सबै सरिर र उमेरका व्यक्ति हरुलाई लागु नहुन पनि सक्छ।

Source : Science Today, University of Calefornia
[यो प्रस्तुति कतै पुन प्रकाशित गर्नु परेमा स्रोत खुलाएर वा लेखकको पूर्ण सहमतिमा मात्र प्रकाशित गर्नुहुन अनुरोध छ । -सपनासंसार ] Read more...