Skip to main content

७ वर्षे बालक द्वारा £ १२०,००० भन्दा बदी रकम युनिसेफ हेईटी आर्थिक सहयोगको कोषमा सङ्कलन !


समाज सेवा को लागी उमेर ले केही फरक पार्दैन भन्ने कुरा फुलह्याम ,वेस्ट लण्डननिवास ७ वर्षीय , चार्ली सिम्सन ले प्रमाणित गरिदिएका छन् । टेलिभिजन मा पट्यार लाग्दा हेईटि का दयनीय दृष्यहरु देखेपछि , चार्ली रोएनन् मात्र, एउटा अठोट राखेर आफ्नी आमा लियोनारासंग एउटा प्रस्ताब राखे , "आमा म मेरो साइकलमा , मेरो घर नजिकैको पार्क वरि परी ८ किमी साइकल कुदाउँछु, र यसलाई म मेरो गाउँले अंकल अंन्टी हरुलाई मलाई यसको लागी केही रकम सहित प्रायोजन गर्न लगाउँछु अनि ५०० पाउन्ड उठाएर युनिसेफ मार्फत हेईटि पठाउँछु। यो पैसाले त्यहाँ रहेका म जस्तै बच्चा बच्चीहरुलाई खाना को लागी , पानी को लागी र टेन्ट को लागी पैसा हुनेछ । " यो सुनेपछि , भावबिहोल बनेकि आमा लियोनाराले ईन्टर्नेट मार्फत,
प्रायोजक हरु खोज्न को लागीएउटा पेज बनाईन्। त्यस पछि जव यो समाचार समाचार श्रोतहरुमा छायो, प्रायोजन गर्न खोज्नेहरुको लाईन नै लाग्यो। जम्मा £500.00 पाउण्ड को लक्ष्य लिएर खोलिएको उक्त पेज मा अहिले यो समाचार लेखुञ्जेल सम्ममा £114,720.07 पाउन्ड उठिसकेको छ , जुन सोचे भन्दा 22944% बढि हो।


यही रेट ले बड्ढै गएमा, केही दिनमै मिलिएन पाउन्ड हुनेछ।
साधुबाद अनि सलाम ! चार्ली सिम्सन् र उनकी आमा लियोनारा ! यस्तै मान्छेहरू समाज जन्म लिईनैराखुन् ।

सपनासंसार ।

Note: तपाईहरु पनि उक्त बालको को कोषमा केही रकम डोनेसन गर्न चाहनुहुन्छ भने http://www.justgiving.com/CharlieSimpson-HAITI मा जानुहोला।

[यो प्रस्तुति कतै पुन प्रकाशित गर्नु परेमा स्रोत खुलाएर वा लेखकको पूर्ण सहमतिमा मात्र प्रकाशित गर्नुहुन अनुरोध छ । -सपनासंसार ]

Comments

  1. Charlie's cute face made me smile and his help must have surely made a lot of people smile in haiti. To help someone, feeling and understanding the pain of others is according to me an innate quality. I feel for some people it just comes. Thank-you Charlie. We are proud of you.

    ReplyDelete
  2. Charlie's cute face made me smile and his help must have surely made a lot of people smile in haiti. To help someone, feeling and understanding the pain of others is according to me an innate quality. I feel for some people it just comes. Thank-you Charlie. We are proud of you.

    ReplyDelete

Post a Comment

तपाईको प्रतिकृया प्रकाशन हुन केहि समय लाग्ने छ।

Popular posts from this blog

बिजया दशमी २०७१ साल को हार्दिक मंगलमय शुभकामना !

बिजया दशमी २०७१साल को सुखद उपलक्क्षमा देश तथा बिदेश मा रहनु भयका सम्पूर्ण नेपाली दाजुभाई तथा दिदी बहिनी हरु मा चिरायु र दिर्घायुको कामना टक्राउन चाहन्छु साथै उतर उतर पर्गती को कामना गर्दछु। श्री नव दुर्गा माता को आशीर्बाद, ले हजुर हरुले आटे ताकेको पुगोस, सदा सुखी तथा खुशी हुनुहोस । । बिजया दशमी कै अवसर मा मैले केहि नेपाली सब्द हरुको काचो संयोजन गरेर निम्न हरफ हरु यहा निर पस्केको छु । * * * * * * * * * दशै * * * * * * * * * निरासाले घेरे पनि, आशा त्यसै कहा मरेको छ र पाईला त्यसै हराय पनि, दिशा कहा मोडिएको छ र । नविनतम बिचार हरु, छताछुल्ल आईरहुन यहा जहा जाउँ खुशीयाली, छताछुल्ल छाईरहुन त्यहा ।। एक जोर लुगा हाल्छु, एक छाक खसी खान्छु । धन को गरिवीलाई, एक छिन भए नि पर सार्छु ।। ठुला संग आशीस लिन्छु, सानालाई खुसी दिन्छु । रिन उठाउन साहुँ आए, कुना तिर लुकिदिन्छु । पोहर साल सुस्ताएको मखमलि, यो साल फक्र्याउदछु हजुरलाई बर्ष दिने दशैको, शुभकामना टक्र्याउदछु । जदौं [यो प्रस्तुती कतै पुन प्रकासित गर्नु परेमा स्रोत खुलाएर वा लेखकको पुर्ण सहमतिमा मात्र प्रकासित गर्नुहुन अनुरोध छ । -सपनासंसा...

अविवेकी सन्तान

–सीता अर्याल, गोरखा बजार, हाल–विस्कन्सन, अमेरिका न्युयोर्क सहर, अत्यन्त व्यस्त जनजीवन । म बसेको ठाउँबाट देखिने टावरको सानो टुप्पोलाई नियालिरहेको हुन्छु तापनि मलाई अत्यन्त नरमाइलोपनले सताइरहेछ । आफूलाई भाग्यशाली ठान्ने म आज अति दुःखी र अभागी ठानिरहेको छु । मलाई समयले नराम्ररी दुःख दिन तम्सिरहेछ । आफ्नो एक्लो सन्तान बाईस बर्षे छोरोलाई उडाएर ढुङ्गो जस्तै गरुङ्गो मन लिई घर फर्केको थिएँ । उसकी आमालाई सम्झाउन त झन् मलाई हम्मे हम्मे नै परेको थियो । घरमा जम्मा दुई प्राणी मात्र, सन्नाटा छ । छोराको विवाह गरेर बुहारी भित्र्याउने इच्छा हुँदाहुँदै ईन्जिनियरीङमा स्नातकोत्तर गर्न छोरो अमेरिकातर्फ लाग्यो । तुहिएको हाँगो भएकोले चाँडै नै छोराको विवाह गरी जायजन्म हेर्न चाहन्थें। आमाचाहिंको चाहना पनि यही थियो, आफू बलियो हुँदैमा नाती नातिना हुर्काउने । केही समयसम्म दिन दिनै जस्तो फोन हुन्थ्यो । इमेल हुन्थ्यो । कुनै पनि खवर नआएको दिनमा अत्यन्त खल्लो लाग्दथ्यो । नेपालबाटै गर्दा कहिले काँही फोनमा भेटिंदैनथ्यो । काममा या पढाइमा व्यस्त होला जस्तो लाग्दथ्यो । दिन, महिना, वर्षहरू वित्दै गए, समाचार आ...

म आफ्नो घर छोडेर टाढा कसरी जान सक्छु र ?

Reposted after readers request ! "म गरिब परिवार अनि बिमारी पृ्ष्ठभुमी बाट आएको मान्छे हुँ। म यहि जन्मे , म यहि हुर्के अनि धेरै जसो यहि पढेँ अनि फर्केर यहि आएर 'टिम' मै काम गर्दैछु , आफ्नो घर मेरो लागी 'टिम' हो ।घरमा आएर घर संहाल्दा बढो आनन्द आउदो रहेछ । म आफ्नो घर छोडेर कसरी टाढा जान सक्छु र ? " - डा अरुण बुढा करिब ४० बर्ष अधि रघुबिर बुढा कुष्ठ रोगको उपचार गर्न कालीकोट बाट डढेलढुरा आउछन् । बिदेशीद्वारा चलाईएको सामुदायीक टिम, अस्पतालमा उपचारको क्रम मा उनले पार्वती रोकाया लाई भेट्छन् । उपचारको क्रममा एकअर्काबिच चिनाजानी पछि उनिहरु बिहे गर्छन । रघुबिर बुढाले, पछि त्यहि अस्पतलामा भात पकाउने भान्छे, फुलबारी गोढ्ने तथा हुलाकीको काम पनि गर्ने थाल्छन् । पार्वती भने त्यहि अस्पतालमै निम्न स्तरीय काम गर्न थाल्छिन् । बिस्तारै त्यहि काम गर्दै जादा,रघुबिर अलि अलि लेखपढ पनि गर्न थाल्छन् । २ बच्चाहरु अरुण बुढा र कालेब बुढाको बाबु बन्छन् अनि आफ्ना यी दुई बच्चा लाई डाक्टर बनाउने सपना सझाउछन् । रघुबिर बुढाका दुई छोरा हरु , डा अरुण बुढा तथा डा कालेब बुढा सन १९९९ डिसेम्बर ५ क...