Skip to main content

टु्क्रिएको प्रेम !

कुनै समयमा एउटा केटा थियो। ऊस्ले एउटा केटीलाई लाई एकदम मन पराउँथ्यो! उसलाई उ यति प्यारो लाग्थ्यो की उ उसको लागी आफ्नो सबै त्याग्न तयार थियो ! उसले एक हजार रङ्गीचङ्गी कागजका पुतली जोडी बनाएर आज आफ्नो प्रेमीकालाई उपहार दियो। उपहार दिँदै उसले भन्छ, "आदि पुतली मेरो आदि तिम्रो है , मेरो पुतलीलाई पनि टन्न खुवाएर राख्नु , आफ्नो लाई मात्र खुवाउने हैन ! " केटी ले यसलाई सामान्य रुपमा स्विकार गरी।
उ एउटा सामान्य कम्पनी को अधिकृत थियो तर पनि उसको भविष्य खासै राम्रो थिएन । उ एउटा मध्यम परिवार को सदस्य थियो । ५ जना दाजु भाइ बीच उसलाई पितृ सम्पत्ति त सुन्य जस्तै हात लाग्थ्यो ! तर पनि उ र प्रेमीका निकै खुशी देखिन्थे ।
समयले कोल्टो फेर्छ ,केटी आफ्नो पढाइको लागी फ्रान्स जान तयार हुन्छिन् । अनि उनले केटालाई भेटेर भन्छिन् "तिमी सँग मैले यत्तिकै बिहे गरे भने,मैले हाम्रो भविष्य राम्रो देख्दिन, हामी सँग घर छैन, जग्गा पनि छैन, कहिले कमाउने , कसरी बाल बच्च हुर्काउने ! म फ्रान्स गएर पढेर आउँछु, तिमी मलाई नपर्खनु !", केटी थप्छिन्, "अब देखि हामी आःआफ्नो बाटो लागौँ, यसले दुवैको भलाई हुन्छ । " चिढिएको मुटु बोकेर केटाले आफ्नो प्रेमीका भविष्य राम्रो हुन्छ भन्ने सोच राखेर ,उ आफ्नै बाटो रोज्न तयार हुन्छ। र उनीहरु छुटिन्छन् ।
बिस्तारै बिस्तारै आफ्नो छिनेको जीवनलाई सान्त्वना दिँदै केटाले ईख लिएर काम गर्न सुरु गर्छ । उस्ले आफ्नो पूर्व प्रेमीका लाई एक चोटि पनि फर्केर हेर्ने प्रयास गर्दैन ,उसलाई जसरी हुन्छ , धेरै पैसा कमाएर एउटा सफल मान्छे बन्नु छ ।
धेरै मिहिनेत र परिश्रमले अनि साथी भाइ हरुको सहयोग ले उसले आज एउटा आफ्नै व्यवसाय खोलेको छ अनि अरु पाँच सात सय जनालाई पनि रोजगार दिएको छ । उ सँग एउटा आत्म विश्वास थियो "तिमी कहिल्यै पनि असफल हुँदैनौ, जव सम्म तिमी प्रयास जारी राख्छौ ! " , उ सधैं आफैले आफैंलाई भन्ने गर्थ्यो " मैले मेरो जीवन सफल बनाउनु छ,अनि मेरी पूर्व प्रेमीका लाई मैले देखाउनु छ ।"

बाहिर झरि परिरहेको छ, सुनसान सडक मा उ पर एक जोडि बुढा बुढी पैदल हिँडिरहेका देख्छ। एउटै छाता बाँडेर ओडेका छन् तर दुवै जना रुझेका छन् । दुवै मौन छन् । उसले एकै छिन मा उनि हरुलाई चिनि हाल्यो । उनि हरु उसका पूर्व प्रेमीका का बाबु आमा थिए । उसलाई आज आफ्नो लक्जरि कार र आफ्नो प्रगति उनि हरुलाई देखाउन मन लाग्यो , उ आफ्नो लक्जरियस कार उनि हरु को छेउ बाट बिस्तारै कुदाउँछ, ताकि उनिहरु उसको प्रगति देखुन र थाह पाउन , उसको भविष्य छ र त्यो पनि उज्यालो। उ देखाउन चाहन्छ, उ अब पहिला को उ छैन, उ सँग कार हरू छन् , घर किनेको छ आफ्नै , आफ्नै उद्योग व्यवसाय छ । समग्र मा उसले आफ्नो जीवन बनाएको छ ।

उसले बिस्तारै बिस्तारै आफ्नो कारको एक्सिलेटर थिचिरहँदा उसले थाह पाउँछ, ती बुढा बुढी एउटा कब्रस्थान (cemetary) तिर लागिरहेका छन । उ आफ्नो गाडि लाई छेउ मा रोकेर उ बिस्तारै उनि हरुलाई पिछा गर्छ। अनि परै बाट उसले समाधि को स्तम्भमा (tombstone) आफ्नो पूर्व प्रेमीका को हाँसिरहेको तस्विर देख्छ । अनि स्तम्भमा उसले आफैले बनाएर दिएको एक हजार पुतली रहेको एउटा सिसा को बोतल मा देख्छ । केटी का बाबु आमाले उसलाई देख्छन् । उ उनि हरुको नजिक जान्छ र सोध्छ , "यो सब कसरी भयो ? " । ऊनी हरु भन्छन्, " उ कहिल्यै पनि फ्रान्स पढ्न गइन् , उ त तिमी सँग छुट्टिनु भन्दा १ महिना पहिला देखि रक्त क्यान्सरले पिढित भैसकेकी थिई । डाक्टरले उसको बाँच्ने आस सुन्ने पुर्याए पछि उ जीवन देखि थाकेकी थिई, यद्यपि उ आफ्नो कारणले कसैलाई पिडा नहोस भन्ने चाहेकी थिई । उ चाहन्थी उसको बिमार तिम्रो प्रगति मा बाधा नबनोस् । , त्यसैले उसले तिमीलाई छोड्न बाध्य भई।"

उनि हरु थप्छन् उनले जानु अगाडि तिमीले आफ्नै हातले बनाएर दिएका यी पुतली हरू आफू संगै लान चाहेकी थिई । आधा पुतली हरु हामीले उसै को मुर्दा सरिर संगै राखिदियौ, यो आधा पुतली हरू तिमीलाई लैजानु भनेकी छ । उसले विश्वस्त थिई, तिमी एक दिन उसलाई खोज्दै यहाँ सम्म आई पुग्छौ भनेर !" आँखा भरि आशु पार्दै उनि हरु थप्छन् , " उसले तिमी सँग माफी मागेको कुरा सुनाइदिनु भनेकी छ, अन्तिम पलमा, कृपया मेरो छोरीलाई माफी गरि दिनुहोस् है ! " ।
केटा भक्कानो छोडेर रुन्छ , जीवनमा कसैलाई सबैभन्दा दु:ख सँग गुमाउनु भनेकै ,उसैको छेउमा हुनु : यो जान्दा जान्दै उ कहिल्यै फर्केर आउँदैन र उसलाई फेरि कहिल्यै पनि भेटिनेछैन ।

समाप्त !

नोट : पैसा पैसा नै हो , सम्पाति सम्पाति नै हो तर प्रेम भगवान हो ! । यो सप्ताहान्त कृपया तपाई आफ्नो प्रेम आफ्नो ह्दय नजिकका हरू सँग बाँडेर मनाउनुहोस् ! शुभ प्रणय दिवस ! ह्यापी भ्यालेन्टाईन डे !

प्रस्तुत कथा इन्टरनेट बाट साभार गरिएको हो । यसका लेखक अज्ञात हुनुहुन्छ । सपनासंसार ले केही सम्पादन सहित नेपाली भाषामा अनुवाद गरेको मात्र हो !
[यो प्रस्तुति कतै पुन प्रकाशित गर्नु परेमा स्रोत खुलाएर वा लेखकको पूर्ण सहमतिमा मात्र प्रकाशित गर्नुहुन अनुरोध छ । -सपनासंसार ]

Comments

  1. So sad story ! Tears are rolloing down my eyes. Can't stope crying !!

    ReplyDelete
  2. Dikshya Dhital2/12/10, 7:06 PM

    Quite a story! Well written. Its always a pleasure reading your writing. Keep up the good work.
    About the story, it is quite an emotional story, I wonder how many times in life something like that happens and even if we are really in such a situation do we really act that way?
    Life is so full of selfishness that it is hard to find " an unconditional love"! Everyone is worried about " he/she didn't bring me that, he/she doesn't understand me, I can not understand him/her", its all complains and they forget the main reason why they are together, something always comes in between.
    You might wonder what an " unconditional love' is, it is a love that a mother gives to her child. A love that is given without expecting, without wanting. The same kind of love that the girl in the story gave to the boy.
    I wonder how many of us have that in us?

    ReplyDelete
  3. OAI AAGYAT WRITER.
    SHALAM
    K HO TAILAE HAMI LAI K MURKHA SAMJHEKO HO. SACHHAI TAILAE KHOJEKO HO....? MULA K HAMI LAE KOREAN MOVIES HARDAI HARDAINAU KI KYA HO.... YO SAAB TA MAILAE TA SANAI DEKHI SUNDAI AAYEKO HO RA KOREAN MOVIE MA DHERAI PATAK HERI SHAKEKO CHU... HERO/HERONI LAI CANCER AATHAWA TESTO KEHI HUNCHA ANI LAST MA MILAN NAI HUDAINA,, BEYOGAANTA END... UFFFFF...... HAINA K HO HAMI LAI LALLU BANAUNAE "AAGYAT WRITER". KEHI NAYA KURA CHAHIEYO KAY.....NAYA KURA..NAULO...

    ReplyDelete
  4. Thanks sapanasansar for posting such a heart touching Story ! Appreciated..

    ReplyDelete
  5. Dear Anonymous...

    You may already watched the Korean Movie and May be a clever Person "Who knows it all" But some of us here liked the story and read it many times...

    Thank You Sapanasansar.....

    ReplyDelete
  6. Udit Narayan2/17/10, 11:59 AM

    Eauta Anonymous le aarko Anonymous lai samjako dekhda haans uthyo...
    Any way like the story presentation.

    ReplyDelete
  7. image chahi sarai man paryo hai..

    ReplyDelete

Post a Comment

तपाईको प्रतिकृया प्रकाशन हुन केहि समय लाग्ने छ।

Popular posts from this blog

जीवन् एक् सपनाको संसार

पोस्तक श्रेष्ठ मिनियापोलिस, मिन्नेसोटा, संयुक्त राज्य अमेरीका मिनिसोटा राज्य, जाडोको लागि कुख्यात। तापक्रम शुन्य भन्दा पनि तल। हिउँले सेत्ताम्मै, जताततै। शायद अप्रिल को पहिलो हप्ता सम्म पनि यो हिउँ नपग्लिएला। जाडोले गर्दा बाहिर हिंडडुल गर्न पनि सकिन्न। आज बिहानै देखि पानी फुस्फुसाएको छ। दिउंसो हिउं पर्ने सम्भावना । आ! यो हिउं पनि कती पर्न परेको होला! कस्तो ठांउमा जीवन बिताउन पुगिएछ। रन एक्लै भुत्भुताउंछन्। । उनको खास नाम चांहि तोरणप्रसाद हो। तर यहाँ अमेरीकन ले संक्षिप्तिकरण गरिदिएका छन्- रन । सिनिएर अस्सिस्टेड लिभिङ अर्थात नर्सिङ होमको बसोबास। छोरा आफ्नो परिवार सहित कोलोराडोमा। छोरी क्यालिफोर्नियामा। श्रीमतीको यहिं दुई बर्ष पहिले निधन भएपछि रन एक्लै छन्। आफू पनि जीवनको अन्तिम क्षणको प्रतिक्षामा। बिरक्त लाग्दो मौसम, शुनशान कोठा, बेला बेलामा सुसारेहरु आउंछन। औषधी खुवाउन, खाना खुवाउन। रन बेला बेलामा बैठक कोठामा जान्छन्। आफु जस्तै अरु बूढा-बूढीहरुसंग बात मार्न। ह्वील चेयरमा बसेर हिंडडुल गर्न पर्छ। आज किन किन रनलाई बैठक कोठामा जान पनि मन लागेन। टेबलमा छोरीले पठाको क्रिशमशको उपहार पाके

म आफ्नो घर छोडेर टाढा कसरी जान सक्छु र ?

Reposted after readers request ! "म गरिब परिवार अनि बिमारी पृ्ष्ठभुमी बाट आएको मान्छे हुँ। म यहि जन्मे , म यहि हुर्के अनि धेरै जसो यहि पढेँ अनि फर्केर यहि आएर 'टिम' मै काम गर्दैछु , आफ्नो घर मेरो लागी 'टिम' हो ।घरमा आएर घर संहाल्दा बढो आनन्द आउदो रहेछ । म आफ्नो घर छोडेर कसरी टाढा जान सक्छु र ? " - डा अरुण बुढा करिब ४० बर्ष अधि रघुबिर बुढा कुष्ठ रोगको उपचार गर्न कालीकोट बाट डढेलढुरा आउछन् । बिदेशीद्वारा चलाईएको सामुदायीक टिम, अस्पतालमा उपचारको क्रम मा उनले पार्वती रोकाया लाई भेट्छन् । उपचारको क्रममा एकअर्काबिच चिनाजानी पछि उनिहरु बिहे गर्छन । रघुबिर बुढाले, पछि त्यहि अस्पतलामा भात पकाउने भान्छे, फुलबारी गोढ्ने तथा हुलाकीको काम पनि गर्ने थाल्छन् । पार्वती भने त्यहि अस्पतालमै निम्न स्तरीय काम गर्न थाल्छिन् । बिस्तारै त्यहि काम गर्दै जादा,रघुबिर अलि अलि लेखपढ पनि गर्न थाल्छन् । २ बच्चाहरु अरुण बुढा र कालेब बुढाको बाबु बन्छन् अनि आफ्ना यी दुई बच्चा लाई डाक्टर बनाउने सपना सझाउछन् । रघुबिर बुढाका दुई छोरा हरु , डा अरुण बुढा तथा डा कालेब बुढा सन १९९९ डिसेम

शुभ-कामना नव दाम्पत्य जीवनको

यहि मिती २१ फेब्रवरी २००९ का दिन, अमेरीकाको नेब्रास्का राज्य को ओमाहा सहरमा , साथी रचना भट्टराई तथा साथी प्रवेश घिमीरे बिच भएको शुभ बिबाहको उपलक्षमा उत्तरोत्तर प्रगतीको हार्दिक मंगलमय शुँभभकामना टक्र्याउदछु । तपाई हरुको नया जीवन अनि नौंलो यात्रा सफल रहोस् । खुशीँ नै खुशीको पाईला हरु लम्किउन् । तपाईहरुको यो एैतिहासिक क्षणमा, आँफु पनि पात्र बन्न पाउदा निकै नै खुशीँ लागेको छ । तपाईहरुको दाम्पत्य जीवनले सफलता को शीखर चुम्न सफल होस् । तपाईहरुको अनुमति बिनानै केहि घत लाग्दा भिडियो दृष्य हरु तल पस्केको छु । परदेश को वसाँई होस या स्वदेशको , एउटी नेपाली नारीलाई सिन्दुरको महत्व त्यती नै हुन्छ । एउटी हिन्दु नारीले आफ्नो पतीको दिर्घायु जीवन को लागी लगाउछन्। सिन्दुरले माया प्रेम र सक्ति लाई जनाउछ् । हिन्दु शास्त्र अनुसार , लोग्नेले निधारमा सिन्दुर हालेर आफ्नो पत्नीलाई सुरक्षा को बन्धनमा राखेपछि यदि कोही पराईले पत्नी को हानि गर्न खोजेमा उक्त पराईको रगत उम्लेर उ आफै मर्छ रे । Rachan wedding..... from sapana sansar on Vimeo . आमा को लागी छोरा छोरी भनेको त मुटु को टुक्रा नै त हो नि । आमा भन