Skip to main content

अब त म पराई भइसके - कविता !

Share
सरला गर्तौला
काठमाण्डौं नेपाल


मेरो आस्थाको महल भत्काउँदा तिमीले
तिम्रो अस्तित्व पनि त्यही पुरिएछ
दुखेको मन अनि रोएको आत्माको आँसुले
तिम्रो यादहरु पनि धोइदिएछ
अब त म पराई भइसके
तिमीले आफ्नो हुने नसोच
मैले त आफ्नो बाटो रोजी सके
आफ्नो यात्रामा कहिल्यै मलाई नखोज ।

[यो प्रस्तुति कतै पुन प्रकाशित गर्नु परेमा स्रोत खुलाएर वा लेखकको पूर्ण सहमतिमा मात्र प्रकाशित गर्नुहुन अनुरोध छ । -सपनासंसार ]

Comments

  1. Milan Rawal4/20/10, 7:11 AM

    Real fact poem.Thanks

    ReplyDelete
  2. I like the poem
    "दुखेको मन अनि रोएको आत्माको आँसुले
    तिम्रो यादहरु पनि धोइदिएछ" j bhayo thick bhayo...

    Good poem..

    ReplyDelete
  3. तिम्रो आश्थाको महल भत्किदा
    मेरो अस्तित्व पनि पुरियो भन्यौ,
    रोएको आत्माको आंशुले
    मेरो यादलाई पनि पखाल्यो भन्यौ,
    बधाइ छ।
    तर अतितको याद त आउदोरहेछ।
    नत्र तिम्रो भावना यो कवितामा किन पोखिन्थ्यो होला र,

    तिमीलाई आफ्नो नसोच्नू भन्यौ,
    आफ्नो बाटो रोजिसकें पनि भन्यौ
    बधाइ छ।
    तर अतितको याद त आउदोरहेछ,
    नत्र फर्कि फर्कि त्यहि पुरानो बाटो तिर किन हेर्थ्यौ होला र,

    ReplyDelete
  4. अतित त चोट न हो
    नमिठो याद बनी बल्झी दिन्छ
    सँग हिडेका ती गोरेटोहरुमा
    नचाहदा नचाहदै पनि आँखा फर्कीदिन्छ
    बधाईको पत्र नबनौ मलाई
    बीचमा साथ छाड्नेले
    संगै मिली खाएको बाचा कसम तोड्नेले
    अचनोको चोट खुकुरीलाई के थाहा
    चोट दिन मात्र जन्नेले
    मेरो पवित्र मायाको अर्थ के त थाहा
    देखओटी ठान्नेले

    ReplyDelete
  5. तिम्रो आश्थाको भग्नावशेषमा पुरिने मेरो रहर त होईन
    तिम्रो आँशुको भेलमा बग्ने मेरो चाहना पनि होइन,
    जीवनमा नसोचेको हुँदो रहेछ
    साथ दिन खोज्दा खोज्दै पनि घात हुँदो रहेछ।
    हर्षका कुनै क्षणहरु पछि बिष्मात हुँदो रहेछ।
    तर संसारको अन्त्य यहाँ नै कहाँ हुन्छ?
    हरेक अन्धकार रात पछि जरुर प्रभात हुन्छ।
    एउटा खण्डको अन्त्य पछि नयाँ शुरुवात हुन्छ।
    दोषका भारीहरु सबै म नै बोकूँला,
    तिम्रो यात्रा सहज रहोस्।
    स्राप जति म नै स्विकारूँला
    वरदान जति तिमीलाई मिलोस्।

    ReplyDelete
  6. दिन पछि रात अनी
    मिलन पछि बिछोड
    यो पनि त संसारको रित नै रहेछ
    ढोका दियौ घात गर्यौ
    संगै हिंडेको साथ छोडयौ
    यो पनि त नियती नै रहेछ
    पिडा त हुन्छ
    पिडालाई नै आफ्नो ठानी सके
    चाहिदैन दया र सहनुभुती
    महिले जिउन जानि सके

    ReplyDelete
  7. I like your poem it's really touch to my heart nice job keep it up.

    ReplyDelete
  8. मलाई पनि लेख्न मन लाग्यो यहि मौका मा :

    मन भित्रको घृणा बिस्तारै झिकौँ
    जीउने तरिका हामी पनि सिकौँ
    आखिर को नै पो थियो र पुरा ?
    यहि मौकामा चडाउकि २ गिलस सुरा !

    ReplyDelete
  9. बाचाबन्धनहरु सबै फजूल भयो,
    जीवनभर बिझिरहने शूल भयो,
    धोखा दिन खोजेको त होईन
    तिमीलाई नबुझ्नु नै भूल भयो,
    अरु थप पीडा दिन चाहन्न,
    तिम्रो बाटो नहिंडने कबूल भयो।

    ReplyDelete
  10. बाचाबन्धनहरु सबै फजूल भयो,
    जीवनभर बिझिरहने शूल भयो,
    धोखा दिन खोजेको त होईन
    तिमीलाई नबुझ्नु नै भूल भयो,
    अरु थप पीडा दिन चाहन्न,
    तिम्रो बाटो नहिंडने कबूल भयो।

    ReplyDelete
  11. चोट खाई धाइते भै
    ढलेको थिए म
    तिम्रो यादमा दिन रात
    जलेको थिए म
    साथ छुत्दा विश्वाश टट्दा
    बाटो भुलेको थिए म
    भौतारिदै साथ खोज्दै
    यता ऊता डुलेको थिए म
    आज महीले आट पाए
    सँग हिड्ने साथ पाए
    मेरो यात्रामा नहिड्ने भनि
    पश्चातापमा जलिरहदा
    महिले मेरो यात्रा मा
    सबैको आशिर्बात पाए

    ReplyDelete
  12. Great expression!
    Very true though, those that don't respect your dream don't deserve you either.
    Its good thing to tell them to go their own ways and do their own things and not to bother us again.
    Aaasadhai ramro lageyo yo kabita. Jos leni afu sanga compare garna milne khalko.
    Great Job!

    ReplyDelete

Post a Comment

तपाईको प्रतिकृया प्रकाशन हुन केहि समय लाग्ने छ।

Popular posts from this blog

जीवन् एक् सपनाको संसार

पोस्तक श्रेष्ठ मिनियापोलिस, मिन्नेसोटा, संयुक्त राज्य अमेरीका मिनिसोटा राज्य, जाडोको लागि कुख्यात। तापक्रम शुन्य भन्दा पनि तल। हिउँले सेत्ताम्मै, जताततै। शायद अप्रिल को पहिलो हप्ता सम्म पनि यो हिउँ नपग्लिएला। जाडोले गर्दा बाहिर हिंडडुल गर्न पनि सकिन्न। आज बिहानै देखि पानी फुस्फुसाएको छ। दिउंसो हिउं पर्ने सम्भावना । आ! यो हिउं पनि कती पर्न परेको होला! कस्तो ठांउमा जीवन बिताउन पुगिएछ। रन एक्लै भुत्भुताउंछन्। । उनको खास नाम चांहि तोरणप्रसाद हो। तर यहाँ अमेरीकन ले संक्षिप्तिकरण गरिदिएका छन्- रन । सिनिएर अस्सिस्टेड लिभिङ अर्थात नर्सिङ होमको बसोबास। छोरा आफ्नो परिवार सहित कोलोराडोमा। छोरी क्यालिफोर्नियामा। श्रीमतीको यहिं दुई बर्ष पहिले निधन भएपछि रन एक्लै छन्। आफू पनि जीवनको अन्तिम क्षणको प्रतिक्षामा। बिरक्त लाग्दो मौसम, शुनशान कोठा, बेला बेलामा सुसारेहरु आउंछन। औषधी खुवाउन, खाना खुवाउन। रन बेला बेलामा बैठक कोठामा जान्छन्। आफु जस्तै अरु बूढा-बूढीहरुसंग बात मार्न। ह्वील चेयरमा बसेर हिंडडुल गर्न पर्छ। आज किन किन रनलाई बैठक कोठामा जान पनि मन लागेन। टेबलमा छोरीले पठाको क्रिशमशको उपहार पाके

म आफ्नो घर छोडेर टाढा कसरी जान सक्छु र ?

Reposted after readers request ! "म गरिब परिवार अनि बिमारी पृ्ष्ठभुमी बाट आएको मान्छे हुँ। म यहि जन्मे , म यहि हुर्के अनि धेरै जसो यहि पढेँ अनि फर्केर यहि आएर 'टिम' मै काम गर्दैछु , आफ्नो घर मेरो लागी 'टिम' हो ।घरमा आएर घर संहाल्दा बढो आनन्द आउदो रहेछ । म आफ्नो घर छोडेर कसरी टाढा जान सक्छु र ? " - डा अरुण बुढा करिब ४० बर्ष अधि रघुबिर बुढा कुष्ठ रोगको उपचार गर्न कालीकोट बाट डढेलढुरा आउछन् । बिदेशीद्वारा चलाईएको सामुदायीक टिम, अस्पतालमा उपचारको क्रम मा उनले पार्वती रोकाया लाई भेट्छन् । उपचारको क्रममा एकअर्काबिच चिनाजानी पछि उनिहरु बिहे गर्छन । रघुबिर बुढाले, पछि त्यहि अस्पतलामा भात पकाउने भान्छे, फुलबारी गोढ्ने तथा हुलाकीको काम पनि गर्ने थाल्छन् । पार्वती भने त्यहि अस्पतालमै निम्न स्तरीय काम गर्न थाल्छिन् । बिस्तारै त्यहि काम गर्दै जादा,रघुबिर अलि अलि लेखपढ पनि गर्न थाल्छन् । २ बच्चाहरु अरुण बुढा र कालेब बुढाको बाबु बन्छन् अनि आफ्ना यी दुई बच्चा लाई डाक्टर बनाउने सपना सझाउछन् । रघुबिर बुढाका दुई छोरा हरु , डा अरुण बुढा तथा डा कालेब बुढा सन १९९९ डिसेम

शुभ-कामना नव दाम्पत्य जीवनको

यहि मिती २१ फेब्रवरी २००९ का दिन, अमेरीकाको नेब्रास्का राज्य को ओमाहा सहरमा , साथी रचना भट्टराई तथा साथी प्रवेश घिमीरे बिच भएको शुभ बिबाहको उपलक्षमा उत्तरोत्तर प्रगतीको हार्दिक मंगलमय शुँभभकामना टक्र्याउदछु । तपाई हरुको नया जीवन अनि नौंलो यात्रा सफल रहोस् । खुशीँ नै खुशीको पाईला हरु लम्किउन् । तपाईहरुको यो एैतिहासिक क्षणमा, आँफु पनि पात्र बन्न पाउदा निकै नै खुशीँ लागेको छ । तपाईहरुको दाम्पत्य जीवनले सफलता को शीखर चुम्न सफल होस् । तपाईहरुको अनुमति बिनानै केहि घत लाग्दा भिडियो दृष्य हरु तल पस्केको छु । परदेश को वसाँई होस या स्वदेशको , एउटी नेपाली नारीलाई सिन्दुरको महत्व त्यती नै हुन्छ । एउटी हिन्दु नारीले आफ्नो पतीको दिर्घायु जीवन को लागी लगाउछन्। सिन्दुरले माया प्रेम र सक्ति लाई जनाउछ् । हिन्दु शास्त्र अनुसार , लोग्नेले निधारमा सिन्दुर हालेर आफ्नो पत्नीलाई सुरक्षा को बन्धनमा राखेपछि यदि कोही पराईले पत्नी को हानि गर्न खोजेमा उक्त पराईको रगत उम्लेर उ आफै मर्छ रे । Rachan wedding..... from sapana sansar on Vimeo . आमा को लागी छोरा छोरी भनेको त मुटु को टुक्रा नै त हो नि । आमा भन