गजल

बसन्तमोहन अधिकारी चितवन

मोतीका दाना यो छाती भरी झरेको सम्झन्छु
नौटङ्की रैछ मायाको रुप सरेको सम्झन्छु
देखाई आँशु छुपाई रुप पासोमा पारेछन्
 भरेर झोला रुवाई भुरा तरेको सम्झन्छु
सावीत्री सत्य गर्थीन हत्ते धनको आशमा
देखाई दुःख लुटेर सुख भरेको सम्झन्छु
दुनियाँ माझँ समाई हात साथमा हिडाएँ
टुहुरा भनी माया र सेवा गरेको सम्झन्छु
देखाई झुट लुकाई सत्य यो कस्तो हाँसो हो
यो सबै देख्दा मानव आत्मा मरेको सम्झन्छु
 
[यो प्रस्तुति कतै पुन प्रकाशित गर्नु परेमा स्रोत खुलाएर वा लेखकको पूर्ण सहमतिमा मात्र प्रकाशित गर्नुहुन अनुरोध छ । -सपनासंसार ]